Onbekend adres

Een paar maanden geleden hadden we regelmatig problemen met ons (draadloze) netwerk en interpret. Ik nam contact op met de provider. Iemand daar keek even en was nogal geschokt dat ik nu pas aan de bel trok. Hij zou meteen een nieuwe modem/router sturen. Een paar dagen later had ik een nieuwe router in gebruik maar echt veel verschil maakte het niet. De service-desk van de provider nam ook contact met ons op. Ze keken opnieuw en kwamen tot de conclusie dat er iets behoorlijk mis was. Die nieuwe modem/router was helemaal niet nodig geweest. Het was waarschijnlijk ons ISRA-punt. Het kon ook in een schakelpunt/centrale van hun zijn, maar het moest wel bij ons mis zijn. Hun redenering daarover was nogal zwak en ik had geen zin mijn halve huis te moeten uitruimen om hun oplossing uit te voeren. En een paar dagen later waren 'de problemen' als sneeuw voor de zon verdwenen. Rara?

Maar in huis veranderde er weinig. Ik kon zien dat het aantal storingen in de modem/router aanmerkelijk was afgenomen. Het moest iets anders zijn. Dus werd de oude draadloze router vervangen door een nieuwe TP-Link Archer C2300 die ook met 5G werkt. En ook de repeater werd vervangen door een nieuwe AVM Fritz.repeater om de doorvoersnelheid op te krikken en eventueel ook met 5GHz te werken.

Na een paar maanden werd het tijd om met de ervaringen de zaak met een kritisch oog te bekijken en fijn te gaan slijpen. Tot mijn stomme verbazing kwam ik een ip-adres tegen dat ik niet had uitgedeeld, laat staan kende. De naam die zichtbaar werd voor dit apparaat was een sterretje (*). Het mac-adres verwees naar een onduidelijke Chinese fabrikant. 

 

Het apparaat kwam ook niet altijd in de DHCP-lijst voor. Soms verdween het een tijdje en kwam dan even later weer bovendrijven. Nou heeft de GUI van TP-Link nog wel meer makkes. Apparaten verdwijnen, zodat van de lijst van ca. 15 apparaten er nog maar 1 of 0 een tijdje zichtbaar is. Of dat het mac-adres van een apparaat niet mee verhuist met de vermelding van een apparaat terwijl de lijst wordt opgebouwd. Er is nog wel meer ergerlijks maar ik laat het er maar even bij.

Een nmap-scan van het lokale netwerk leverde als resultaat op dat er op het onbekende ip-adres een poort voor IRC open stond (6668/tcp). Nu wist ik wel bijna zeker dat het niet om een apparaat van mezelf ging. Zette het ding wel alvast op de zwarte lijst.
Ik ging op zoek in fora van TP-Link, Tweakers.net en algemeen op interpret. Besloot toen maar een vraag bij TP-Link in Nederland neer te leggen.

Al snel had ik een soort van antwoord, maar ook meer vragen die ze beantwoord wilden hebben. Vrijwel meteen nadat ik die vragen beantwoord had kreeg ik een nieuwe oplossing. Maar zonder dat aan de orde kwam waarom er een apparaat in mijn netwerk huisde dat met IRC kon praten.
Nadat ik het WAN-adres van de router had veranderd van dynamic IP naar static IP verdween het onbekende apparaat uit mijn DHCP-lijst.
TP-Link NL was daar niet tevreden mee en vond dat ik de werking van de router aan moest passen als Access Point. Maar bij de tekst aldaar stond dat er dan een aantal zaken niet meer zouden werken i.c. mogelijk zijn. We laten het maar even voor hoe het nu staat ingesteld. Overigens bleef het onbekende verdwenen ip-adres nog steeds wel op de zwarte lijst te staan.

Eindejaarsdrukte

We zijn nogal in de weer geweest de laatste maand van het rampjaar
2020. De neopixel-ledring is getemd.

Maar er lag ook nog een oude (v1) BBC-micro:bit waarvan bekend is dat die bijv een hele tegel met 64 ledjes aan kan sturen. De Engelse firma Kitronik levert die. (In vergelijking met Adafruit prijstechnisch niet heel onvoordelig; betrokken bij Kiwi in Nederland. De transportkosten vanuit het VK of de VSA vind ik werkelijk belachelijk.) Gezien de beschrijving en de summiere FAQ rijst al snel het vermoeden dat het ding bestukt is met neopixels. Ze leveren met verwarrende voorbeeldcode, op diverse plaatsen. Nergens een behoorlijke overzichtelijke beschrijving. Kitronik doet weinig moeite om de klant te begrijpen. Wat dat betreft ben ik blij met de Brexit. Dat is gelukkig bij Adafruit anders. 

Zo staat er een uiterst interessante opdracht in de https://makecode.microbit.org/#editor: tileDisplay show rainbow from 1 to 360. Zonder enige duiding. Je tast in het duister over wat je aan het doen bent en waarom. Overschakelen naar de weergave in javascript of python is soms wel zinnig. Maar het heeft toch ook wel iets fijn knutselachtigs om blokken code in elkaar te klikken als legosteentjes. 

Heel leuk was het maken van een fietsremlicht met de tegel. De micro:bit heeft versnellingssensors en daarmee kun je dus ook (rem)vertraging meten. Als je dan remt dan floepen op volle sterkte alle 64 rode ledjes aan en na een in te stellen tijd, bijv. 15 seconden gaan ze weer terug naar hun normale helderheidsinstelling. Ondertussen kun je ook nog een boodschap in tekst over het scherm laten rollen.

Na flink wat omwegen met de sensors, knoppen en kantelingen van de micro:bit besloot ik dan eens te kijken of de leds inderdaad neopixels zijn in de categorie zoals de firma Adafruit die beschrijft. M.a.w. werkt de Kitronik ZIP tile met de neopixeldriver van Adafruit. Antwoord: JA!
Maar hoe tevreden ik ook ben over de beschrijvingen van de Adafruit-neopixels (de neopixel uberguide) moet ik na flink wat gepiel concluderen dat de code van Kitronik meer biedt dan die van de firma A. Bijvoorbeeld het tekstrollen!

MotionEye

Op de raspberry Zero W

Gezien het vuurwerk dat niet mocht en het carbid schieten dat hier bij de plattelandsbevolking nogal populair is en mogelijke gevolgschade aan zonnepanelen of serreramen, bedacht ik dat het handig was om een intelligente camera bij de hand te hebben. Eerder had ik al een poging gewaagd met MotionEye OS maar die wegens gebrek aan resultaat te beëindigen. Blijkbaar heb ik problemen met de subtiliteit of slechte bouwkwaliteit van kabelklemmen. De klem voor de platte camerakabel brak af. Eerst nog met plakband geprobeerd maar dat is geen succes. Een andere Zero W gepakt en opnieuw begonnen. Oneindige problemen leken mijn deel. 

Op het smoelenboek van Mark Z. is een groep gebruikers die ik al een tijdje volg en er zijn ook behoorlijk wat andere bronnen voor een succesvolle installatie te vinden. Kortom, waarom lukt het me maar niet?

Nou, omdat ik een sukkel ben. Was. Je moet wel de kabel met de goede kant boven (en onder) in de klemmen stoppen. Anders werkt het niet. 

Mondkapje

Feest der Verlichting

Het is weer de tijd van de lampjes. En ik zal wel ergens een blog of artikel hebben gelezen over neopixels. Ik herinner me nu dat het een artikel was van Rob Zwetsloot (voor MagPi) over verlichting in zijn presentatiekast voor zijn verzameling parafernalia. Hij deed het met twee geschakelde kwartcirkels van neopixels. Bedacht me dat ik nog ergens een 16-leds ring met neopixels had liggen. Toenmalige verkenning was nooit helemaal naar tevredenheid verlopen. De neopixels kenmerken zich door de individuele adresseerbaarheid van de leds; iedere led heeft zijn eigen miniscule driver. Er is afgezien van de voeding dan nog 1 draadje voor de data nodig met de raspi. 

Maar dan moet je nog weten of je van het type RGB, GRB, RGBW of GRBW hebt. Met de benodigde instelling van 16 leds in de ring kreeg ik er toch maar standaard 12 brandend. En dat was precies wat ik voorheen ook al niet begreep. Lag het aan de voeding? Ik had nu zelfs een aparte USB-voeding voor de lampjes. Leek me dus niet. 

Na allerlei experimenten, lees gepruts en gekluns, besloot ik nog eens flink op zoek te gaan naar tekst en uitleg. Omdat ik ervan houd om de randjes op te zoeken heb ik waarschijnlijk mijn eerdere gepiel gedaan zonder een extra aarde-draadje naar de raspi! Let op er zijn dus twee draadjes naar de pi nodig: data & aarde (---> naar aarde op de ledring). Het leek het ei van Columbus. Zaken leken redelijk normaal, maar toch niet 100%. 

Tot nu toe had ik gedacht met RGB te werken, maar omdat ik een bon van de aankoop terugvond ontdekte ik dat het RGBW was. Maar ook dat was niet zo. Pas toen ik dan besloot eens te werken met de instelling GRBW viel alles op zijn plaats.

Geheugensteun

Vergeten dat en wat je vergeet. Dat is waarbij we willen helpen, want mijn schoonmoeder is ernstig dement. Eerder al hebben we oplossingen bedacht met -al dan niet commerciële - oplossingen met tablets; minicomputer met TV als beeldscherm, waarvoor een makkelijk te updaten webpagina bij google werd aangelegd. 

Na het lezen van een artikel over het updaten van een e-Ink-scherm via interpret werd ik nieuwsgierig naar wat een e-Paper- of e-Ink-scherm is. Een in het oog springend voordeel van een dergelijk scherm is dat er na het schrijven van een tekst of afbeelding geen stroom meer verbruikt wordt door het scherm. Vooral van belang als er met batterijen of accu's gewerkt wordt. En computer en voeding kunnen na het schrijven van het scherm ontkoppeld worden. Een (mogelijk) nadeel is dat het slechts 2 of drie kleuren kent. Aan meer kleuren wordt druk gewerkt. Ze zijn erg licht in gewicht. Zo licht dat ik meende de versie van 2.7 inch op een mondkapje te kunnen (veiligheids)spelden.
Afijn, in de post van 30 oktober, hieronder,  wordt e.e.a. ook behandeld. 

Schoonmoeder heeft aan hekel aan allerhande knopjes en technologie. De afstandsbediening van de tv is genoeg. Maar moet niet veranderen. Haar telefoon wordt intensief in leven gehouden omdat een nieuwe rampzalig zou zijn. 

Ze vergeet dat haar kinderen telkens erop hameren dat ze haar notitieboekje gebruikt. Als ze al weet waar het is, vergeet ze regelmatig er in te kijken. Maar naar de tv kijkt ze. En als we nu eens een klein schermpje naast de tv zetten met daarop belangrijke boodschappen, die we ook nog regelmatig kunnen verversen, dan zou dat een geheugensteun kunnen zijn.

N.B.: Aanvullingen/verbeteringen

Gezien de voorgaande publicaties zijn er toch een paar belangrijke opmerkingen en aanvullingen te maken.

• De draadloze schakelaars van LSC die bij de Action te koop waren hebben een andere chip gekregen en zijn daarmee op dit moment onmogelijk draadloos te hakken en op te nemen in het eigen netwerk. 
• Google Photos/Foto's gaat met ingang van februari 2021 zijn toewijzing van de ruimte van foto's berekenen voor alle foto's. Tot dat moment kunt u nog even snel de schoenendoos legen want de bestaande uploads houden hun oude kosteloze status. 
• Min of meer hetzelfde geldt voor de gratis online terabyte van de Nederlandse provider stackstorage. De gratis accounts worden ook in februari 2021 opgedoekt. U mag gewoon gaan betalen, het eerste jaar voor de halve prijs.
  Er stond een aardig overzicht van de kosten van cloudopslag in de digitale rubriek van de NRC/Handelsblad:
  https://www.nrc.nl/nieuws/2020/11/23/als-de-gratis-gigabytes-opraken-a4021080 
  Thuis draai ik een - relatief kleine - owncloud-server op een raspberry 3B en overweeg nu om er een tweede bij te zetten voor het geval dat...
  Nog mooier zou zijn om de tweede bij de buren of familie te plaatsen en die van de buren of familie bij jezelf
• In eerste instantie bleken om nog onopgehelderde redenen de flatcable verbindingen van de Waveshare e-Ink-schermen onbruikbaar. De verbindingen met DuPont-draadjes werkten feilloos. 
  Maar om bij het kleinere 2in7b scherm de vier knoppen te kunnen gebruiken was echt de verbinding met de pinheader & flatcable nodig. 
  Uiteindelijk bleek dat toch ook te werken.
  Probleem was mogelijk een verkeerde driver in het voorbeeld. In die voorbeelden staan ook verkeerde dimensies opgegeven voor het aantal pixels horizontaal en verticaal en er blijkt een slecht begrip te bestaan van wat liggend of staand is (landschap, portret).

E-papier/e-Ink

Om de spanning meteen weg te halen: uiteindelijk is het gelukt om op beide schermen beeld en tekst te plaatsen. Niet twee identieke schermen, maar een kleintje van 2,7 inch en een wat grotere van 7,5 inch, beide driekleurig - zwart, wit en rood van de Chinese firma Waveshare. 

afgebroken kabelklem

De grotere versie wordt geleverd met een flatcable met HAT waarvan bij het eerste gebruik meteen een kabelklem brak. Daar had ik dus niets meer aan. Beide versies hebben een HAT-koppeling en komen ook met een aansluiting voor draadjes die op de header pins van de raspberry pi passen.
Ik had ooit het lef om voor de raspi Zero zelf te solderen maar was niet geheel overtuigd van mijn werk. Dit zou een mooie gelegenheid worden om het te testen.
Met de HAT op de raspi Zero wilde het voor geen meter. Vanwege de twijfels over het soldeerwerk besloot ik over te schakelen naar een raspi 3 (ook met lan-verbinding). Helaas werkte ook hier de HAT niet. 

Maar los daarvan moest ik de aangeboden python code aanpassen op verschillende punten. Veel experimenteren met verschillende plaatjes en teksten leverde zicht op hoe een en ander zou moeten werken.

De eerste keer dat ik wat op het (grote) scherm kreeg was door met de DuPont-draadjes te verbinden. Dat zou later ook blijken te werken met de raspi Zero.  

Nu kwam het lastigste onderdeel, om op te frissen via interpret. Daarvoor moest een service account gemaakt worden bij (console.)developers.google.com. Met een wat verouderde beschrijving hoe dat te doen ben ik er uiteindelijk uitgekomen. Maar toen ik met de voorbeeldcode van https://github.com/XRobots/IoT-Message-Board aan de slag ging bleek dat ook de python gspread-module vooral voor de authenticatie vernieuwd is en dat ik de lokale oplossing van een log.csv niet nodig heb. Dat is dan ook meteen hetgeen nog moet gebeuren. Op Sheet2 elegant de oude inhoud van de gepubliceerde Sheet1 kopiëren zodat er alleen op het scherm geschreven hoeft te worden wanneer er iets nieuws op Sheet1 is ingevoerd. Dan kan er ieder kwartier of ieder uur met crontab gecontroleerd worden of dat nodig is. 

Bonus: De Chinezen van waveshare weten niet wat verticaal en horizontaal is!

De pythoncode is te vinden op mijn oude site.

Foto's van de slimme telefoon halen

Met regelmaat krijg ik een overzicht van wat er zoal op mijn oude webstek gebeurt. En tot mijn verrassing worden er iedere maand nog flink wat pdf-bestanden gedownload. Vooral over hoe je je foto's van je (mobiele) camera op de pc/laptop o.i.d. krijgt. Die documenten zijn nogal belegen en niet gericht op de mobiele (android) telefoon.  

De meeste telefoons kunnen nog met een usb-kabel worden verbonden met pc/laptop en soms ook tablet. Maar de trend gaat naar zo min mogelijk ingangen van de telefoon. Een usb-kabel, maar ook een sdhc-geheugenkaartje geven/hebben toegang tot de telefoon. En de fabrikanten vinden dat niet leuk en doen er veel aan om die ingangen te blokkeren.

De wereld is behoorlijk veranderd. Zonder kabeltje zijn we mobiel verbonden met interpret en kunnen met een appje ervoor zorgen dat onze foto's gekopieerd (back-up) worden in de donkere wolk (cloud) bij bijv. google photos, google drive, of soortgelijke oplossingen van microsoft of apple. Zolang u de oorspronkelijke foto's niet wist is er sprake van een kopie. Komt u ruimte tekort en gaat u wissen dan bestaat die foto alleen nog in de wolk.

Heeft uw mobiele telefoon de mogelijkheid om een extra geheugenkaartje te plaatsen dan kunt u vaak kiezen om de foto's en filmpjes meteen op het geheugenkaartje op te slaan en dan af en toe het geheugenkaartje te kopiëren op een ander apparaat of te vervangen.
Bij mij is het voorgekomen dat mijn geheugenkaartje vond dat het was uitgeworpen, constateerde dat het er toch was en besloot zichzelf te formatteren en ik mijn foto's e.d. kwijt was.
Als je dit wilt voorkomen dan moet je zelf regelmatig de bestandsbeheerder (file manager) ter hand nemen en de bestanden kopiëren naar het geheugenkaartje. Ter zijde wil ik opmerken dat de meeste meegeleverde bestandsbeheerders tamelijk gebrekkig zijn en dus de fabrikanten en cloud-leveranciers in de kaart spelen.

Maar goed, kabeltjes en geheugenkaartjes zijn in onmin geraakt.
Wat dan? Nou, draadloos. En draadloos bestaat in de praktijk uit twee varianten. Wifi en Bluetooth. Bluetooth heeft een beperkter bereik dan wifi. 

Maar er is ook nog NFC en dat wordt soms aanbevolen door fabrikanten onder de naam Android Beam waarbij telefoons met de ruggen tegen elkaar worden gehouden. Waarbij de vraag is of je daar nu veel mee opschiet om je foto's veilig te stellen. Als het tweede toestel wel een NFC-chip heeft en ook nog een geheugenkaartje kan hebben, dan misschien wel. Maar lekker, ik weet het zo net nog niet. 

Met een oude telefoon of tablet is het vrij makkelijk om er een ftp-server op te zetten en die te gebruiken in plaats van een cloud-oplossing (buiten Europa). Maar dan moet je wel een paar stapjes zetten en bijv. leren omgaan met FileZilla of de app File Manager+ die overweg kan met locaties op afstand (remote locations).  Dit kan natuurlijk ook met een oudere pc of laptop of met een raspberry pi die in de versie Zero voor pakweg € 15 te koop is en zowel wifi als bluetooth aan boord heeft en voorzien kan worden van een flinke harde schijf. 

Andere mogelijkheden:

- Sandisk heeft een tijdje reclame gemaakt voor een (mobiele) harde schijf met ingebouwde draadloze voorzieningen, genaamd Connect Wireless.

- PirateBox, beschikbaar voor Raspberry Pi, sommige routers en oude laptops.De PirateBox is gegarandeerd onafhankelijk van internet en louter lokaal te gebruiken.

- OwnCloud of NextCloud voor, opnieuw de Raspberry Pi of oudere pc/laptops