Groen

gifgroen, stolpergroen, restgroen, snippergroen

In het voorjaar van 2015 werd een groep bewoners uit Aduard door de gemeente uitgenodigd voor een voorlichtingsbijeenkomst over gemeentegroen onder de kop project Grondgebruik (Aduard).
"Hiermee wil de gemeente het gebruik van gemeentegrond regelen, zodat duidelijk wordt wat nu van wie is. Inwoners die een stukje gemeentegrond direct grenzend aan hun woonperceel gebruiken, krijgen eventueel de mogelijkheid deze grond tegen een in veel gevallen tijdelijk verlaagde prijs aan te kopen....
....In het project Grondgebruik verstaan we onder gemeentegrond stroken grond in eigendom van de gemeente met slechts een beperkte functie en direct grenzend aan een woonperceel."

Een vraag mijnerzijds, zo'n beetje aan het eind van de bijeenkomst was wat er zou gebeuren als je niks deed. Ik had namelijk helemaal geen zin om wat te doen. Helemaal niet als alles in het werk wordt gesteld om mij aan te sporen vooral wat te doen. Blijkbaar had de gemeente een probleem en moesten de bewoners dat oplossen. De vraag leek ze onverwachts als een linkse hoek te treffen. De hoofden werden geschud en na elkaar aan te hebben gekeken kwam er een antwoord dat me geruststelde: niks.

Gerustgesteld kwam ik thuis en vertelde dat het allemaal nogal mee viel. Het ging ze echt niet om het geld, ze wilden vooral duidelijkheid en als je niks deed zou er niks gebeuren.

Nou, dat hebben we geweten!

Momenteel is het enige positieve dat ik nog zie dat de gemeente niet zelf begonnen is de term snippergroen te hanteren. Dat is namelijk de meest misleidende en bagatelliserende benaming voor het probleem.
De gemeente heeft haar gebrek aan expertise gecompenseerd door een 'gespecialiseerd' bureau in te huren voor de afhandeling.
Helaas is er nog geen bureau voor de bewoners ingehuurd. Wel is er een actiegroep opgestaan! (Op facebook vindbaar als Aduard Meroakels en via de mail snippergroenaduard@gmail.com)

Maar wat het meest verrast is de beleving van mensen die ermee te maken hebben. Zo ook ikzelf. Zo simpel als de zaken op papier werden voorgesteld zo problematisch is de werkelijkheid. De gemeente stelt dat ze eigenaar is van de grond. Maar dat zou na jaren en jaren van verwaarlozing en laksheid wel eens heel anders kunnen zijn.
"Hiermee wil de gemeente het gebruik van gemeentegrond regelen, zodat duidelijk wordt wat nu van wie is." De eigendom van de grond kan allang door verjaring in handen van de particulier zijn beland.
Ergerlijk is dat de gespecialiseerde medewerkers zich baseren op oude(re) uitspraken van de Hoge Raad. Juist de afgelopen jaren zijn er zeer interessante uitspraken bij gekomen die blijkbaar nog niet zijn doorgedrongen tot de kenniswerkers. Ook zeer recent is er nog een interessante uitspraak gedaan.

Nou ben ik (gelukkig) geen jurist maar het is me in korte tijd duidelijk geworden dat het hier een mijnenveld betreft waarbij de gemeente niet van plan lijkt de mensen met een kennisachterstand te helpen.
In de voorlichtingsbijeenkomst kwam bij verjaring de simpele tekst "Wie stelt moet met de bewijzen komen" langs. Nou, de gemeente stelt nogal wat en ik heb daarvoor de bewijzen nog niet langs zien komen.

Aduarder kloostertocht (lancering 3D-app)

Ik had het genoegen mee te doen aan dit prachtige evenement op 19 sept. 2015 in Aduard en omgeving. Mij en een paar anderen was gevraagd dit gebeuren vast te leggen. En de resultaten indien mogelijk snel online te plaatsen zodat de rest van de wereld meteen mee kon genieten. Er werd ook gedacht aan live streaming maar zover is het volgens mij niet gekomen.
De 3D-app, gemaakt door Axe Kooi (hulde!) en de onovertroffen Jakob Loer voor de historische invulling, zou op het pleintje voor museum St. Bernardushof , op het Kaakheem, zijn officiële start krijgen.
Het museum heeft ook een facebook-pagina. Omdat ik niet al mijn doen en laten op facebook wereldkundig wens te maken werd het nogal een probleem om het beeldmateriaal daar af te leveren. Er werden die dag twee mensen ingezet, die in de gelagkamer de beelden van de apparaten haalden en online zetten.

Maar onderweg in Groningen (Stad) en ommelanden (Leegkerk) heb ik wel een probleem om met mijn uiterst beperkte databundel mijn plaatjes op te sturen.
Nog los van de verbindingsproblematiek liggen er beperkingen aan de hoeveelheid data die je met de mail de deur uit krijgt. Om nou telkens weer gebruik te maken van Dropbox, Drive, WeTransfer en wat dies meer zij, leek me onhandig.

Inmiddels denk ik daar anders over, maar dat is nog grotendeels ongetest. Een filmpje van net iets meer dan 20MB bleek te groot voor gmail. Een paar seconden van het filmpje afsnijden zou uitkomst kunnen bieden, maar die software heb ik nou net niet paraat op mijn slimme telefoon.
Bovendien, hoe snel gaat dat dan?
Daar raken we aan het verbindingsprobleem. Dat bleek zeer mee te vallen. Ik had bedacht als oude getrouwe FON-gebruiker (wie wat geeft krijgt wat terug) om eens op de kaart te kijken hoe het met de publieke WiFi op mijn route ervoor stond. KPN had een paar jaar geleden een exclusief contract met FON afgesloten en ook Ziggo is met een publiek WiFI aan de weg aan het timmeren.
Nou helemaal niet gek. Ik had alleen wat weinig huisadressen, maar wel de grove locaties op de kaart. Met enig geluk kon ik door wat heen en weer te lopen een wat beter signaal opvangen.
Op het Martinikerkhof (wifi van Provinciehuis) leek het eventjes mis te gaan toen drie mailtjes maar niet verzonden leken te worden. In de wachtrij. Ik moest verder achter de wandelaars aan en besloot dat maar gewoon te doen en te kijken wat er met die mails zou gebeuren. Een kwartier of zo later stond ik stil om een verbinding te zoeken en toen bleken ze gewoon verzonden te zijn. Daar voor die deur was ik ook al weer ingelogd op een KPN Fon-punt. Niet te geloven.
Toen ik relatief vroeg in de kerk in Leegkerk aankwam bleek al snel dat ze daar voor een prima verbinding hadden gezorgd. Steeds meer wandelaars ontdekten dat en ik vermoed dat dat voor een aantal een langere tussenstop betekende dan eerst voorzien was. Niet alleen stonden er rijen voor het toilet maar ook voor het koffiepunt dat tevens in taart voorzag!

Verbindingstechnisch werd het daarna even stil. Zie kaartje hierboven. Aangekomen in Aduard begaf ik me naar de 'social media' medewerkers. Die bestond het om in een onbewaakt moment alle foto's van mijn mobiel in zijn dropbox-map over te hevelen. Daar ga je met je privacy. Het was geen kwade opzet geloof ik maar ik voel me nog steeds zeer onprettig bij de gedachte dat de vent nu naar mijn plaatjes had kunnen zitten kijken.

De vermoeidheid sloeg toe en thuisgekomen moest ik even bijkomen. 's Avonds begon de sortering, welke wel en welke niet. Wat is echte prut en wat kan gered door bijv. een uitsnede of andere ingreep. Nu werk ik niet op/met een heel gangbaar platform (in dit geval de Linux-smaak xubuntu 14.4.3 -- zeer geschikt voor wat oudere hardware) en wilde ik voor de foto's in eerste instantie met gThumb werken dat ik redelijk ken. Grote bewerkingen doe ik met Gimp. In gThumb zit een optie in om kenmerken van de foto op te dienen. Wat ik nooit gebruik maar nu wel handig leek was om de waarderingsknop te gaan gebruiken. En zo ging ik door de foto's. Aan het eind wilde ik alle foto's met een waardering filteren. Dat ging niet. Je kunt op van alles en nog wat filteren, maar niet op de waardering. Ai! Nou moest ik er nog een keer doorheen met een andere optie waarop wel gefilterd kon worden.
De volgende dag begon ik met frisse tegenzin aan het afhandelen van zo'n zwik foto's. Naar later bleek wordt de tijd van een bewerking in de EXIF -data opgeslagen en die komt in de normale bestandssortering terecht. Dit heeft tot gevolg dat je buiten gThumb de sortering op tijdstip van opname niet meer makkelijk voor elkaar krijgt. De ontdekking dat de standaard bestandsbeheerder van xubuntu, thunar, allerlei trucjes kent om bestanden te hernoemen was de redding. Dus na alle kleine en grotere bewerkingen kon ik mijn fotobestanden hernoemen naar datum, uur, minuut en seconde van opname.
Dat scheelde veel werk.

De volgende stap was om te bedenken waar ik die meuk ging laten. Opsturen of delen zodat ze zelf konden bepalen wat eruit te halen? Ik gebruik Picasa nog wel eens. Steeds minder overigens omdat ze geen toepassing meer hebben voor Linux. Ja, je kunt de Windhoos-versie met Wine draaien...Drive gebruik ik meer voor documenten, hoewel Google graag wil dat ik al mijn foto's altijd automatisch laat 'syncen' met drive en Google+. De connecties tussen Picasa, Google Photo, Google+ ben ik een beetje kwijt. Dat moet ik binnenkort eens nazoeken. Maar goed ze moesten ook naar de fb-pagina van het museum. Ik besloot ze toch maar in Picasa te plaatsen. Mij stond nog bij dat met minder dan 1600 pixels (langste zijde) ze niet meetelden in de telling van je gebruikte ruimte. Kon er zo snel niets meer over vinden. Dan had ik nog bedacht er een filmpje van te maken en dus moesten ze max. 1280 px breed zijn voor een 720p-film. Dus twee maal alle gekozen beelden laten herschalen.
Mijn machine bleek een volle dag nodig te hebben om met Imagination ('a lightweight DVD slide show maker using GTK+2') zo'n 250 foto's tot een filmpje van een klein uur te bakken. Toen ontdekte ik pas dat er toch nog een paar foto's niet correct gedraaid waren. Het bestand was 1 GB groot. Deze weg wilde ik niet vervolgen.
Alle foto's naar Picasa dan maar. Een paar uur later staan ze er. Controle toont dat veel er in volle resolutie op staan. Ik had toch echt niet expliciet gekozen voor 'original format'. Het verdienmodel verandert gaandeweg. Maar dat is tegenwoordig blijkbaar wat ze daar standaard doen. De toekomst zit voor hen blijkbaar ook in de verkoop van opslag in de wolk!
De foto's zijn hier te vinden.

De filmpjes zijn een ander verhaal. Jaren geleden was de ontwikkeling van het veelbelovende programma OpenShot net gestart. Ik had er veel problemen mee. Nu besloot ik het nog eens te proberen. Ik heb nog steeds wat problemen, maar het gaat. Vooral het werken met overgangen, animaties, faden etc. werkt erg prettig. Wat ik nog steeds vaak doe in OpenShot is tussentijds bewaren. Dan kom je er goed mee weg.
Voor de muziek bij een filmpje moest ik mijn toevlucht nemen tot een goede kennis. Ik heb de muziek. Maar het staat op een cassettebandje dat in de opslag ligt. Gevraagd of zij het kon downloaden. Snel kreeg ik het opgestuurd. De bestandsnaam nog aangepast in de hoop de wachters te misleiden. Nee hoor. Het werd op de jijbuis herkend en of ik maar even accoord wilde gaan met de voorwaarden. Nu mogen ze er advertenties bij in beeld brengen in ruil voor het copyright dat ik anders had moeten afkopen. Moi.

Onderweg heb ik kennis gemaakt met Koos Stel, een van de andere fotografen. Wat me opviel terwijl hij aan het 'werk' was, is dat hij veel meer regisseert dan ik doe. Hij vraagt mensen, hij plaatst mensen. Zijn prachtige serie kunt u bekijken op MijnAlbum.
Wie na een paar dagen op fb gaat kijken komt vele honderden foto's van het evenement tegen. Daar zullen er nog wel wat bij komen.
Los van onze aanwezigheid denk ik dat aparte 'fotografen' niet zoveel extra's betekenen. Er lopen honderden mensen rond die fotograferen en filmen. En echt niet beroerd.
Waar je mijns inziens voor moet zorgen is dat ze makkelijk hun beelden ergens kwijt kunnen. Een centraal mailadres, de facebook-pagina, een dropbox-map met publieke toegang. Of een PirateBox!!
Een wat?

A PirateBox is a portable electronic device, often consisting of a Wi-Fi router and a device for storing information, creating a wireless network that allows users who are connected to share files anonymously and locally. By definition, this device is disconnected from the Internet.

Hete Plekjes

HEET
Op de eerste echt mooie dag van het jaar ringelde mijn mobieltje terwijl ik op weg was naar de koopgoot van Zuidhorn. Een klant belde me met de vraag of je een computer ook kon gebruiken zonder provider. Ik stopte. Mannen kunnen slecht meer dingen tegelijk. Fietsen, van de lente genieten en nadenken over de achterliggende vraag van deze vraag was echt teveel voor me. Het gebruik van het woord provider deed vermoeden dat de klant wist wat een provider verschaft. Na wat moeizaam heen en weer gevraag beantwoordde ik de vraag met een volmondig 'Ja'.
's Middags werd een gloednieuwe laptop afgegeven met de vraag of ik die wilde inrichten zoals ik gewend ben.
De volgende zondagochtend ging al vroeg mijn mobieltje. Ik verkoos nog even te wachten met antwoorden. Net toen ik van plan was te bellen ging het ding weer.
De klant was bij vrienden elders in het land en vroeg zich af waarom Googles Chrome zo'n rare melding gaf.
Ik praatte hem door het zoeken van draadloze verbindingen heen en waarachtig vond hij die en ook nog een onbeveiligde verbinding. Het kwartje begon langzaam te vallen bij mij.
Toch lukte het hem niet om verbinding te maken. De SSID was verborgen. Met iets meer kennis en/of de juiste software was dat geen probleem geweest.
Toen me duidelijk was wat hij nou eigenlijk had bedoeld met die eerste vraag vroeg ik hem me wat later terug te bellen.

Zelf ben ik een Fonero-fan (http://www.fon.com). Parkeer je auto hier voor de deur en je kunt voor een habbekrats de hele dag of week internetten. Dat kost echt een schijntje vergeleken met de hotspots van KPN. Tenzij je een account bij XS4ALL hebt (http://www.xs4all.nl), want dan kun je met je accountgegevens gratis gebruik maken van alle KPN-hotspots (inclusief Schiphol).
Maar eerst wil ik KPN een compliment geven voor het feit dat ze het gemakkelijk hebben gemaakt om een VPN-verbinding op te zetten. Wel even de software eerst downloaden en installeren. Zie de link 'Veilig Internetten' op de webstek http://www.hotspotsvankpn.com
Maak dan ook meteen een account aan, want die heb je wel nodig om veilig te internetten met die VPN.
Op de home page van de kpn-portal staat momenteel een link naar de mogelijkheid om meteen met je KPN 06-nummer voor 5 euri per maand hotspots te gaan genieten.
Je kunt ook in je TomTom je laten leiden naar een Hotspot POI (point-of-interest) of in Google Earth of Maps de hotspots zichtbaar maken.
Net zo handig als http://maps.fon.com
Neem vooral eens een kijkje op beide kaarten.
Er was wat te doen over de beveiliging van het tijdelijke gratis WiFi in de Arriva treinen in het Noorden van het land (http://www.arriva.nl en http://www.onlineindetrein.nl). Ze waarschuwen wel, maar maken het niet makkelijk om ff een VPN verbinding op te zetten. KPN maakt deel uit van de deelnemers aan dit project. Maar of je met de VPN-toepassing van KPN kunt deelnemen wordt niet duidelijk gemaakt. De doorsnee gebruiker zal niet in staat zijn zelf een beveiligde verbinding op te zetten. Maar goed, het experiment is al weer bijna voorbij.
De NS zegt op 50 stations WiFi te hebben, maar de link naar www.nshotspots.nl is gebroken. Ze krijgen geen mailtje van me om ze te attenderen, want het is vrijwel onmogelijk een e-mailadres van ze te vinden. Sukkels.
Zag nog wel dat je de webstek van de NS ook in hoog contrast kunt schakelen. Dat is goed nieuws.
Terug naar de hete plekken: HOTSPOTSVINDEN (http://www.hotspotsvinden.nl) zegt dat u ze daar allemaal kunt vinden. Doe er uw voordeel mee. Daar lees ik dus dat naast Leiden nu ook Groningen een draadloos stadsnetwerk heeft. Probleem is alleen dat er niets meer over te vinden is omdat alle links problemen hebben. De vraag is dus of dat Groningse Draadloze Stadsnetwerk wel bestaat?
Verder zoeken levert de stek Draadloos Groningen op (http://www.draadloosgroningen.nl). De proef is ten einde.
In mijn net ingediende voorstel voor 'Het nieuwe wonder van Aduard' komt ook een draadloos Aduard voor. Ik heb de bevestiging van de ontvangst van mijn voorstel net binnen gekregen. Later bedacht ik me dat mijn voorstel een soort veredeld jatwerk was van wat een dorpsgenoot met zijn historische clubs had bedacht. Alleen ga ik wat verder in mijn plan.
En natuurlijk ben ik geïnspireerd geraakt door het onvolprezen project van Den Horn Online dat al jaren een voorbeeldig draadloos netwerk in het dorp Den Horn en ver daarbuiten op het platteland realiseert.
Ik moet nog eens uitzoeken of ik niet ook bij hen lid kan worden. We schijnen hier - aan de zuidkant van Aduard - op het randje van het ontvangstgebied te zitten.
Misschien hier later wat meer over...

Mooie bomen

Mooie bomen moeten er komen. Langs de Friesestraatweg, van Leeuwarden naar Groningen.
Te beginnen van Zuidhorn naar Groningen.
Daar had al het Fietspad+ moeten liggen.
Zo'n megaproject is lastig te plannen en heeft dus wat vertraging opgelopen.
Want het is niet alleen het fietspad dat aangepakt gaat worden. De bruggen over het Van Starkenborghkanaal moeten ook opgehoogd. En als je dan toch infrastructureel bezig bent en al 50 jaar denkt dat een rondweg ook wel handig is voor het dorp Aduard, dan is het niet simpel meer.
Gelukkig maar, want nu hebben we de tijd om aan te geven wat een confortabel fietspad voor de meeste fietsers inhoudt.
Zoveel mogelijk uit de wind lijkt me. En die komt ook nu nog meestal uit het zuidwesten.
Fietspad+ moet aan de zuidkant van de Friesestraatweg komen en dus kan er aan de zuidkant van het fietspad ook wel beschutting komen. Mooie groene beschutting in de vorm van beukenhagen. (Een beukenhaag is iets anders dan een haagbeukenhaag weet ik inmiddels) Lekker dicht en compact en sociaal veilig. Als onverlaat verstop je je daar niet gemakkelijk in. Als de hoogte dan ook nog zodanig is dat diezelfde onverlaat er niet overheen kan hupsen, dan komen we al in de buurt van een beschutting voor fietsers.

En dan zijn er mensen die hun snelwegpanorama heel anders voorstellen dan het nu is. Dat zijn hele rare mensen die het niet erg vinden om te genieten van hun verplaatsing van A naar Beter. Die graag iets aantrekkelijks door de voorruit zien.
Een fraaie landschapsboom bijvoorbeeld. Bij voorkeur de iep. Die iep was vaak ziek. Maar daar hebben ze iets op gevonden, schijnt.
Ik ben al blij als ik een plataan van een kastanje kan onderscheiden. Maar als ik op de fiets langsrij denk ik wel 'mooie boom' maar nooit fijne iep. Wat voor bomen staan er dan nu zoal. Mooie bomen langs weg en fietspad wist ik wel te vinden in de buurt. Maar waren het ook iepen? Foto's gemaakt en voorgelegd. Navraag gedaan. Wat blijkt: er staan ook mooie essen langs de weg. En er hebben ook veel eiken gestaan op de Friesestraatweg. Die stukje bij beetje - om onbekende redenen - uit het panorama zijn verdwenen. Boze Buurman, die altijd fietst, heeft jaren geleden daarover al zijn beklag gedaan.
Nog een belangrijk gegeven is dat ik niemand heb gehoord die was aangevallen door een es, eik of iep. Wel bestaat er een risico op vierkante wielen.

Nu is er een e-mailaktie waarin we de provincie en de gemeente vragen om een beschut fietspad en een landelijk beiepte Friesestraatweg.
Het Dagblad van het Noorden heeft de aktie opgepikt. De voorbeeldmailtekst is te vinden op www.exeit.com

Wilt u zelf een mailtje sturen, ga uw gang! De adressen zijn:
gemeente@zuidhorn.nl
statengriffie@provinciegroningen.nl

Weg werkers

Hier zit wat incubatietijd in. Niet boos maar verdrietig. Op weg, op de de fiets naar Zuidhorn voor een bizarre klus (waarover later meer) werd het me echt teveel.
Een paar weken geleden stonden er borden aan de rand van ons dorp dat er op een avond geen toegang was op de N983. Op de aangekondigde avond verschenen er stinkende rochelende monstrueuze machines en bijbehorend volk dat zichzelf wegwerkers noemt.
Het gegrom, de herrie en de lampen deed me denken aan de situatie in de Vondelstraat met de ontruiming van de kraakpanden. Helicopters strooiden toen strooibladen met een tekst in de trant van "de colonne eenmaal in beweging gezet is niet te stoppen". Zo'n tekst roept bij mij dan weer associaties op van bordjes achter de ramen waarop staat "Fietsen worden verwijderd". Ik denk dan altijd "ruiten worden ingeslagen".

Ze werken wat weg die combinaties. Dat doen ze vlot. Maar ze hebben een ander idee van wat een weg is dan ik. Als het dorp slapen moet vertrekken ze. Ik ging de hond uitlaten. Ze waren weg. De autohorden waren van de weg gehaald, vonden ze. Maar ik vond ze op mijn weg. Ik heb ze van mijn weg gehaald.
Er was een tijd dat ik me schaamde voor mijn gedachten over stratenmakers. Het moest wel zo zijn dat de stratenmakers zelf een auto hadden en niet meer liepen en fietsten. De Groningse stratenmakers maakten naam. Die konden zich nog geen auto veroorloven en wisten nog uit de praktijk hoe je een straat maakt. Die auto verdienden ze. Maar had ik zulke beroerde wegen verdiend?
Is een stratenmaker een wegwerker?
Ze werken allebei het strand weg.

Zuidhorn kondigde een 'tijdelijke korte wegomlegging' aan. Toen het zover kwam werd de nieuwe rotonde op mijn weg een puzzeltocht. Naast mij was alles in het werk gesteld om de automobilist zo min mogelijk te frustreren. Elke twee meter een pylon om hem/haar de weg te wijzen. Borden en pijlen.
Ik mocht slalommend om de knorrende beesten heen mijn weg zoeken. Oplettend dat ik niet een kieplading zand in mijn nek kreeg. Bijna wekelijks lees ik dat de provincie en de gemeente het goed met me voor hebben. Ze doen van alles om het fietsen aantrekkelijk te maken! Dat zijn geen loze woorden hoor. Ze menen het echt - denken ze.

Vandaag heeft heel Nederland vakantie. Dus zal het ook wel bouwvak zijn. Er waren geen wegwerkers bij de tijdelijke korte wegomlegging. De auto's hadden nog net op tijd hun gladde asfalt gekregen. Maar door een of andere buitengewone oorzaak waren ze net niet op tijd om ook nette aansluitingen voor het fietspad te maken.
Weg werkers.