Vervolg (oude) raspi A rev. 2

Besloten om vanochtend het ding aan te zetten en te laten gaan. Het eerste dat opvalt is dat er lang dbus.service in beeld is. Later zie ik een grafische achtergrond maar zonder taakbalk. Ik klik wat om te zien of de activiteits-led gaat knipperen. Dat is zo. Ik klik nog eens en krijg een soort inlogscherm voor de neus. Ik mag mijn wachtwoord invoeren. Het invoerscherm verdwijnt en er gebeurt ogenschijnlijk niets. Wachten. Dan verschijnt er een foutmelding over de org.freedesktop.PolKit1.

Ik klik rechts en krijg een menu te zien. Met een paar onbekende opties. Ik kies voor Reconfigure en krijg opnieuw een inlogscherm te zien.

We zijn nu twee uur verder en er is nog niks om mee te werken, iets nuttigs mee te doen.
Ben het zat en haal de stroom eraf.

In mijn doosje met sd-kaartjes vind ik er eentje met de tekst rasp BMC. Geen idee meer wat dat was. Stop het erin en even later zit ik naar een Rasp-BMC te kijken. Weliswaar met een verkeerde netwerkconfiguratie. Dat bromt niet en kan worden aangepast.
Ik zoek naar wat het ook alweer was/is en kom uit bij OSMC (media center).

Zie nog een ander kaartje van waarschijnlijk mijn eerste test van OwnCloud. Levert geen problemen op. De Raspi A lijkt wel te deugen!

Dan zie ik een kaartje met de tekst Schoon en met een datum januari 2021. Die start geheel vers en mag ik configureren. Wat gezeik blijft, is dat ze vragen naar de taal en de plaats en dat ze later weer melden dat de Localisations niet op orde zijn. En dat duuuuuuurt lang.

Al die tijd wordt een usb-hub gebruikt met een wi-fi dongle, een bluetooth voor muis en toetsenbord en een ethernet-adapter. Maar de twee netwerkverbindingen samen aan de praat te krijgen lukt niet echt. Vooral de ethernet link is op en af.
Gisteren ontdekt dat als /etc/ifplugd is verwijderd het beter zou gaan. Maar die map bevat alleen een script action.d waarin een koppeling naar de wifi-credentials.

't Leeft

 

't Leeft

Een vlucht kopmezen bestormde onze tuin en eindelijk kwam ik ertoe om eens te kijken wat nou eigenlijk Remote GPIO is, wat je ermee kunt.

In wat ik las kwam ook een Live Raspi OS Desktop langs. Dus zocht ik een 16 GB usb stickie op en gebruikte een torrent om het bestand te downloaden .(2022-07-01-raspios-bullseye-i386.iso)..... Maar hoe het beeldbestand (image, vandaar .img) dan op dat stickie moest komen was niet te vinden in de documentatie van de softwarepagina op raspberrypi.com.

De rpi Imager bleek dit klusje ook prima te kunnen klaren. Gewoon een gokje en het werkte verrassend genoeg. De rpi Imager is voor windows, apple en linux te downloaden. De windowsversie is een uitvoerbaar bestand en dat lijkt dus simpel. Na het downloaden het exe-bestand dubbelklikken om het te installeren. Veel meer kan ik er niet over zeggen omdat ik geen windhoos meer heb om het na te volgen.

 N.B.: Wees extreem voorzichtig bij de keuzelijst onder "KIES OPSLAG..." Plaats eerst het stickie in de usb-poort en start dan pas de Raspberry Pi Imager!

Onder het kopje Besturingssysteem zit een keuzelijst. Omdat ik zelf al het iso-bestand had gedownload ging ik helemaal naar beneden in de keuzelijst en koos voor Gebruik eigen bestand. Selecteer een eigen .img bestand, maar dat kan dus ook een iso-bestand zijn!

 

's Middags kreeg ik bericht van een familielid dat haar vers geïnstalleerde Ubuntu op een oude laptop in elkaar gestort was.

Dus gaf ik hem/haar/het/de/een de tip om eens te vragen of de computerhulp niet een live stick kan leveren. Dan kan de hardware getest worden en als alles werkt naar believen dan kan het alsnog geïnstalleerd worden op de harde schijf en kun je het stickie ook nog eens in ander apparaat stoppen. In feite maak je je werkomgeving hiermee extreem draagbaar.

Adders onder het gras

Je moet achterhalen wat de toets of toetscombinatie is waarmee het standaardbootproces wordt onderbroken en je een keuze krijgt vanaf welke partitie moet worden gestart. Vroeger vaak cd, dvd. Tegenwoordig steeds vaker usb, sd-kaartje of zelfs ssd.

De eerste plek om te zoeken is de gebruikershandleiding. Als je die niet nog ergens in een kastje of lade hebt liggen dan moet die op interpret gezocht worden bij de fabrikant van de pc of laptop. De gezochte info staat meestal in het hoofdstuk problemen of troubleshooting of voor gevorderden.

Wie het geluk heeft dat de pc/laptop opstart zonder dat een logo alle informatie verbergt ziet linksonderin op het scherm wat bios-informatie langs floepen. Daar staat dan iets als "press Esc to change boot order" En in plaats van Esc kan er ook iets als F2, F8, ctrl+F10 staan. Je kunt het natuurlijk ook gewoon een paar keer proberen met de de hier genoemde toetsen. Dan moet je wel de focus hebben, in casu alert zijn want je hebt maar heel eventjes om op de juiste toets te drukken.

Overigens heb ik het wel meegemaakt dat de juiste onderbrekingstoets geen zicht gaf op de ingestoken usb-stick. Totdat ik besloot de usb-poort aan de andere kant of achterkant te proberen. Geef het niet te gauw op wil ik maar zeggen.
Als je het eenmaal weet hoef je het later niet meer op te zoeken. Dan stop je gewoon je usb-stick in de juiste usb-poort; start je machine en druk op tijd op de onderbrekingstoets. Kies je alternatieve OS, wacht even en je kunt aan de slag.

Bij het opstarten van rpi OS Desktop staat de bovenste optie op 'Persistence', hetgeen wil zeggen dat wat je doet op de stick wordt bewaard. Dan heb je dus schrijfrechten voor de usb-stick en worden documenten, foto's, muziek e.d. op je usb-staafje bewaard (zolang er ruimte is). Dit is volgens mij de prettigste keus en past bij het idee dat je werkomgeving draagbaar is.
Kies je niet voor 'persistence' dan blijft je staafje maagdelijk en start je telkens op met een schoon systeem.

De rpi OS Desktop loopt een beetje achter met de rest. Na het installeren krijg je dan ook de vraag of je wilt updaten. Als je meteen aan de slag wilt en nieuwsgierig naar je nieuwe omgeving bent dan raad ik je aan om niet up te daten. Doe dat later als je dat wilt en ga lekker rondkijken op je verse desktop.

Oude raspi A rev 2

Oude meuk in nieuwe zakken.
Op de spelletjesavond van de straatgroepering rookte de buurvrouw en ik een sigaret. We raakten in gesprek over de hemel en ze vertelde me dat ze vroeger een telescoop had gehad. De Orioniden zouden vandaag en morgen langszwermen en in het verschiet lag een gedeeltelijke zonsverduistering.

Op mijn bureau lag al een tijd een RASPI A met een oude, 'legacy' infrarood camera (NOiR) en tal van python progs om foto's te maken. Maar ik was de weg een beetje kwijtgeraakt op dat dingetje. 

Tijd om vers te starten onder de belofte dat de recente PI OS (sept 2022) voor alle raspi's werkt. Super traag is alles. Alsof ik in drijfzand moet lopen.
Twee dagen later heb ik het maar opgegeven. Telkens als ik onder de cli van raspi-config aanmeld dat ik de legacy camera wil gebruiken eindig ik met een grijs scherm met 3 vierkante punten. De grafische raspi-config laat de camera-optie niet eens zien. Na uren zoeken ontdekte ik dat door het maar te proberen via de terminal. In de hoop dat.... En warempel.

Maar wat dan?

Noobs wordt momenteel afgeraden. Kan nog wel via downloads.raspberry.org. Met de links daar download ik wat geschikte torrent-bestanden en kies voor de laatste noobs uit nota bene januari 2022. Eens kijken of dat wil.
Eerst protesteert het 32GB SD-kaartje. Dan maak ik het sd-kaartje met rpi imager leeg en schrijf nog eens.
Eenmaal in de raspi A begint een installatie met een tergend trage download?? Waarom heb ik dan met de torrent al 2,7 GB binnengehaald en gebrand/geschreven? Nadat de teller op 100% staat gebeurt er heel langs niks en ik hou een pauze. Bij terugkomst staat er een ander scherm voor de neus en lijkt het of ik verder kan.
Maar bij het booten loopt de cups-browsed.service vast lijkt het. Na verloop van tijd trek ik de voeding los en start opnieuw. Warempel, de boot loopt door tot een grafische scherm. De raspi-config stelt de vragen en ik beantwoord ze. Bij de wi-fi-config loopt het even fout.
In de usb-hub zit niet alleen een wi-fi-adapter, maar ook een ethernet-adapter. Uiteindelijk werkt de wi-fi met het bekende netwerkadres.

Een 'sudo apt update' lijkt op zijn plaats en leert me dat ik te maken heb met een Debian bullseye! Ai. Weet niet of dat goed gaat komen met de legacy camera.
De boodschap 'Fetched 13.7 MB in 4min 4s (56.3 kB/s)
Reading package lists... Done
staat nogal lang op mijn scherm, waarna dan toch Building dependency tree... met de percentages verschijnt.
Twijfel toch of ik het upgrade commando ga geven. Wil het toch weten en ga het straks geven: sudo apt upgrade. Dan heb ik vast tijd om te gaan koken. Het gaat om 328 pakketjes.
Krijg een klap Waiting for cache lock:... meldingen. Had beter de libreoffice* eerst verwijdert.

De update en upgrade had ik beter gelaten. Opnieuw loopt het booten na de veranderingen vast.

Opgestart met de shift-toets ingedrukt. Heb 2 opties: Noobs 3.8 Full & Recommended en LibreElec. Het is weer even wachten om 7,5 GB op het kaartje te schrijven. 

Tijdens het wachten las ik in het forum Troubleshooting een manier om wi-fi en ethernet gelijktijdig te kunnen gebruiken.
sudo apt-get purge ifplugd
Een andere oplossing hiervoor is:
"EDIT: Sam Nazarko helped out. There's a connection manager file which has specified this as a 'SinglePreferredTechnology'. In /etc/connman.conf, changed the instruction to 'false' and it's working fine."

HET BLIJFT MOEIZAAM.

En daarom ben ik op het raspberry-forum
https://forums.raspberrypi.com/viewtopic.php?p=2051573&hilit=recommended#p2051573 een discussie begonnen over in hoeverre het OS nou aan te bevelen is voor oude Pi's. 

Komt erop neer dat het met de terminal prima te doen is. Grafische omgeving wordt lastig. Dat kan ik beamen.

 

Bluetooth

 Een Raspberry Pi Zero W (W van Wireless) is sinds een tijdje voorzien van een behoorlijke harde schijf om podcasts van gPodder op te slaan. Het opgeslagen geluid wilde ik per se per bluetooth afspelen. Deze kleine apparaatjes zijn voorzien van zowel Wi-Fi als Bluetooth. Uit bijdragen in het raspberry-forum weet ik inmiddels dat die twee draadloze protocollen elkaar nog wel eens dwars kunnen zitten...

Na dagen van experimenteren en met bijna volledige kennis van alle bluetooth apparaten bij de buren kreeg ik het maar niet voor elkaar om de paar apparaten om muziek af te spelen te verbinden met de zero w. De informatie die ik verzamelde via sudo bluetoothctl werd niet zichtbaar in het grafische schempje dat Add device... levert.

De geschikte kandidaten zijn/waren een goedkope bt-speaker van de Action, een bt-koptelefoon van Huawei (AM61) en een paar bt-speakers van Peaq (PPA100BT).

Nadat ik nog eens een blik wierp waar de zero w op mijn bureau lag bedacht ik me eens een andere plek voor het dingetje te bedenken. Drie à vier meter verderop had ik meteen de grote speakers van Peaq te pakken.

Enkele voorbeelden:
pi@pizerow:~ $ sudo bluetoothctl
Agent registered
[bluetooth]# list
Controller B8:27:EB:7C:AD:24 pizerow [default]
[bluetooth]# devices
Device 50:B4:BA:C9:99:F7 ACT-SPK-BT-04
[bluetooth]#

Command        Used to
list                       List available controllers
devices                List available devices
paired-devices     List paired devices
cancel-pairing [dev]        Cancel pairing with the device
discoverable <on/off>    Set controller discoverable mode
disconnect [dev]             Disconnect device
exit                                  Quit program
+++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++
[bluetooth]# help
Menu main:
Available commands:
-------------------
advertise                                       Advertise Options Submenu
scan                                              Scan Options Submenu
gatt                                               Generic Attribute Submenu
list                                                List available controllers
show [ctrl]                                    Controller information
select <ctrl>                                Select default controller
devices                                         List available devices
paired-devices                              List paired devices
system-alias <name>                   Set controller alias
reset-alias                                     Reset controller alias
power <on/off>                            Set controller power
pairable <on/off>                         Set controller pairable mode
discoverable <on/off>                  Set controller discoverable mode
discoverable-timeout [value]        Set discoverable timeout
agent <on/off/capability>             Enable/disable agent with given capability
default-agent                                 Set agent as the default one
advertise <on/off/type>                Enable/disable advertising with given type
set-alias <alias>                           Set device alias
scan <on/off>                               Scan for devices
info [dev]                                       Device information
pair [dev]                                       Pair with device
cancel-pairing [dev]                      Cancel pairing with device
trust [dev]                                      Trust device
untrust [dev]                                  Untrust device
block [dev]                                     Block device
unblock [dev]                                 Unblock device
remove <dev>                               Remove device
connect <dev>                              Connect device
disconnect [dev]                            Disconnect device
menu <name>                               Select submenu
version                                           Display version
quit                                                Quit program
exit                                                Quit program
help                                               Display help about this program
export                                            Print environment variables
[bluetooth]#
[bluetooth]# connect 50:B4:BA:C9:99:F7
Attempting to connect to 50:B4:BA:C9:99:F7
Failed to connect: org.bluez.Error.Failed
[bluetooth]# connect 50:B4:BA:C9:99:F7
Attempting to connect to 50:B4:BA:C9:99:F7
[CHG] Device 50:B4:BA:C9:99:F7 Connected: yes
Connection successful
[CHG] Device 50:B4:BA:C9:99:F7 ServicesResolved: yes
[ACT-SPK-BT-04]#

Netwerkprinter

Na de zoveelste modemomruil vanwege netwerkproblemen staat er sinds een paar maanden op de onveranderde plek een FRITZ!Box 7583 die het naar behoren doet/deed. (De las met ons ISRA-punt bleek oud te zijn)
Ineens deed mijn oude netwerkprinter het niet meer. Die netwerkprinter was met de modem verbonden met een USB-kabel.
Het bleek niet de printer te zijn die moeilijkheden had. Met de PC verbonden wilde die best nog printen.
En toen bleek dat mijn superkleine NAS, die ook via de usb-hub met de modem verbonden was het ook niet meer deed.
Kortom, alles wees erop dat de usb-poort van de modem niet meer deugde.

XS4All, de leverancier van de modem, kende geen problemen met usb op de modem, dat was/is een 'derden'-probleem volgens de man die ik sprak en ik moest contact zoeken met AVG, de fabrikant. Die zijn na vijfen en en in het weekeinde niet bereikbaar. 

Het alternatief om toch te kunnen printen is om de printer lokaal met een PC te verbinden en de printer dan te delen met de andere apparaten. Maar dan moet je die PC wel aanzetten om een ander de gelegenheid te geven om af te drukken. Onhandig!

Plotseling bedacht ik me dat ik nog een server heb staan, een raspberry pi 3B. Daarop zou ik een zogenaamde CUPS-server kunnen zetten die printen in het netwerk mogelijk maakt.
De website PiMyLifeUp gaf zoals zo vaak een goede handleiding.
In het kort: doe een update op de pi; doe een upgrade; installeer CUPS; configureer CUPS; zoek en installeer de printer in Cups. Voilá.
Dus:

sudo apt-get update
sudo apt-get upgrade

sudo apt-get install cups

sudo usermod -a -G lpadmin pi (== voeg gebruiker pi aan de printerbeheergroep toe)

Maak met de onderstaande 2 opdrachten cups in het hele netwerk toegankelijk:
sudo cupsctl --remote-any
sudo systemctl restart cups  

Om te weten op welk adres de cupsserver draait kun je het commandoe

hostname -I

gebruiken.

Richt een browser op het ip-adres met poort 631, de standaard cups-poort.

Bijvoorbeeld: https://192.168.10.99:631. Je komt dan op de beheerpagina van de cupsserver en kunt daar een nieuwe printer aanmaken.
Wanneer je daarmee begint zie je bovenaan de lokale printers en daaronder wat Cups al ontdekt heeft aan bestaande printers in je netwerk.

Local Printers:	CUPS-BRF (Virtual Braille BRF Printer) VNC Remote Printer (VNC Printer)
Discovered Network Printers:	lokaalKanon iP49nn series @ baasdesktop (Canon Canon iP9nn series) netwKanon @ baasdesktop (Canon Canon PIXMA iP49nn)
Other Network Printers:	Backend Error Handler Internet Printing Protocol (https) Internet Printing Protocol (ipp) Internet Printing Protocol (ipps) Internet Printing Protocol (http) LPD/LPR Host or Printer AppSocket/HP JetDirect

In mijn ervaring werkt de AppSocket/HP JetDirect in veel gevallen prima.

Syncthing geen back-up oplossing

De titel van de vorige blog is geheel anders dan deze.
Syncthing is geen oplossing voor het back-up probleem. Syncthing is een sync oplossing waarbij meerdere mensen samenwerken in/met/vanuit eenzelfde map en/of bestand(en).
Veranderingen aan een bestand worden doorgegeven, gesynchroniseerd, aan de server die dat weer doorspeelt aan de andere gebruiker(s).

Deze hernieuwde kennismaking met Syncthing was geen onverdeeld genoegen. Deels omdat de aankoppeling van de externe harde schijf op onverwachte wijze verliep - door de bestandsbeheerder pcmanfm - maar ook omdat het vaak in eerste instantie niet werkte. En ook in tweede instantie niet. Hoewel, op een nieuwe ochtend zag ik het probleem. Ik had op de telefoon ervoor gekozen om de WA-mappen van het type 'alleen ontvangen' in te richten. Ja, dan staat de telefoon te wachten op wat er van de server komt. Niet zo handig. Zodra ik dat veranderd had begon de zo gewenste synchronisatie.  Dat 'alleen ontvangen' was bedoeld voor de serverkant!
En mocht je je WA-inhoud(en) willen syncen, overweeg dan om gebruik te maken van de mogelijkheid om mappen uit te sluiten (negeren) van de sync-actie.

Het lukte wel met de map met foto's, eigenlijk de camera-map op de mobiele telefoon en de schermafbeeldingen op telefoon en tablet. Downloads-mappen van de mobiele apparaten werkten eveneens. 

Een behoorlijk probleem vormden de waarschuwingen die ik kreeg wanneer ik onder  de map AFB die ik had aangemaakt meerdere andere mappen wilde onderbrengen. Schermafdrukken had ik gedacht onder te brengen bij AFB/peter/telefoon of AFB/peter/tablet. Vergeet dat maar in je planning. Tenzy je goed kunt leven met irritante waarschuwingen. ✊👎 

Mijn ongenoegen van het begin maakte plaats voor wat meer berusting. Het was toch vooral de leercurve waarmee ik te maken kreeg.
Syncthing werkt, maar is geen oplossing voor een back-up. Tenminste niet in mijn ogen.

Syncthing back-up oplossing (1)

draadloze pi zero w    €    11,50
16 GB sd-kaartje        €     10,--
usb-voeding                €     2,50
usb-kabeltje                €     1,00

verloop micro_usb-usb€ 10,--
evt. usb3-hub + externe voeding)  € 35,--
externe harde schijf van 2TB (1 Ampère)  € 60,--
Kijk a.u.b. uit

De pi kan niet de 1 ampère leveren voor de grote harde schijf, daarvoor is een usb-hub met aparte voeding aan te bevelen. Hoe dat zit met een grote SSD weet ik niet.
Een standaard usb-telefoonoplader is voor de pi zero normaal gesproken meer dan voldoende en daar kan ook nog wel een flinke usb-stick bij. Of meerdere bij een ouderwetse usb-hub. Ook al moet je het niet overdrijven. Maar op het moment dat je een gevoede usb-3-hub gebruikt kan de harde schijf, maar ook de rest van de usb-apparatuur gemakkelijk gevoed worden. Daarmee vervalt dan ook de bovenstaande usb-voeding van € 2,50

Niet alleen heeft Toshiba slecht geheugen, maar tot overmaat van ramp kunnen ze ook niet rekenen! Uit de handleiding van mijn gloednieuwe Toshiba Canvio Basic van 2TB:

Deze handleiding kon ik wel lezen terwijl de schijf verbonden was met de Raspi Zero W. Maar toen ik wat mappen wilde maken op deze ntfs-geformatteerde schijf liep ik tegen problemen aan die ik niet begreep.
Blijkt dat ntfs vanaf de raspi alleen leesbaar is in eerste instantie. Om ook te kunnen schrijven moeten de gereedschappen ntfs-3g geïnstalleerd worden.

Met gparted meteen maar de ntfs-partitie verkleind tot ca. 67GB en de rest onder de naam syncthing met ext4.
Op de website van de raspberry pi is er een pagina gewijd aan de instellingen van extern geheugen.

De mount-gegevens waarmee de externe schijf in zijn standaard gedaante werd aangekoppeld, bleken:
/dev/sda1 on /media/pi/TOSHIBA EXT type ntfs (rw,nosuid,nodev,relatime,uid=1000,gid=1000,fmask=0177,dmask=077,
    nls=utf8,errors=continue,mft_zone_multiplier=1,uhelper=udisks2)

 

Bij de fstab-instellingen bleek opnieuw dat het verstandig is om de 'koppeltekens' die soms in de UUID bij de uitvoer van blkid staan te verwijderen, net als de aanhalingstekens!

Slecht geheugen Toshiba

 Wat baal ik. Op mijn bureau ligt al het tweede Toshiba Transmemory usb-geheugen staafje dat het binnen 5 jaar begeven heeft. De eerste heb ik na het raadplegen van de website van deze geheugenfabrikant al bij het chemisch afval gebracht.

Nu werd ik zo boos dat ik alles op alles zet om mijn recht te halen. Mijn geheugen kwam terug en ik bedacht dat ik de aankoopbon nog wel in mijn archief heb. Juist.
Op 5 juli 2017 kocht ik 2 van deze 64 GiB staafjes. 

Inmiddels heet Toshiba Toshiba Memory. Oh nee, vergeten, ze heten nu Kioxia of zoiets. In hun beschrijving van de in goed Nederlands geheten Warranty begint het ongeveer zo:
"KIOXIA’s memory products (USB Flash Drives and SD Cards) are warranted against defect in materials for either up to five or up to three years from the date of purchase with a manufacturer’s warranty, which depends on the respective memory product. Please note that, If you bought the KIOXIA memory product from a shop, then statutory warranty claims can only be made with the shop which sold you the product. Please contact the shop for information on the repair procedure."

Maar op de verpakking staat in goud Premium Quality , *****, 5 Years Warranty.

Maar dat ze de geest hebben gegeven komt vast doordat ik ze in een windhoos 10 laptop heb gestoken. Want versie tien valt niet onder de vereiste OS'en.
N.B.: Linux ontbreekt in zijn geheel en Android is blijkbaar ook geen OS waarmee je ze kunt gebruiken.

 Heb inmiddels via WhatsApp kontakt met de winkel. Ben benieuwd wat die er van gaan maken.

Oh ja, en voor wie het nog niet wist; een GB is 1.073.741.824 byte. Dat u dan niet denkt dat u 64 maal dit getal als geheugen hebt gekocht (= 68,719,476,736).
U koopt 64.000.000.000 bytes opslag waarvan dus ongeveer, delen door
1.073.741.824, 59.6046447754 byte over blijft.

Wie wat bewaart...

Die heeft wat. 

Al bladerend in mijn notities stootte ik op aantekeningen over mijn oude Linksys NSLU2 doosjes. Gezien de aantekeningen later voorzien van Debian. Maar erger was dat tot me doordrong dat deze een vast ip-adres had op mijn oude router en netwerk. Dat wil zeggen in het 192.168.1.x netwerk.

Inmiddels staat er een compleet nieuwe router met als netwerk 192.168.178.x. Dat spoort niet lekker met elkaar. Hoe kon ik het netwerkadres van de NSLU2 aanpassen. 
Vroeger had ik zo'n 192.168.1-netwerk en ook repeaters die daarin werkten. Ik pakte een oude Linksys Broadband 2,4 GHz B uit de kast waarvan ik wist dat ik die voor het opbergen op de fabrieksinstellingen had teruggezet. En gelukkig met potlood de inloggegevens op een rand had geschreven. Een netwerkkabel in de ene port en die van de NSLU2 in de andere. Interface van de laptop aangepast met een ip-adres binnen de 192.168.1-range. Ik veronderstelde dat de NSLU2 wel meteen zichtbaar zou worden en ik er met ssh op in kon loggen. Dat werkte niet. Toen de netwerkkabel van de NSLU2 direct in de ethernetpoort van de laptop gestopt. En de nic in de laptop voorzien van een gepast ip-adres. Ook dat wilde niet. Bovendien bleef er steeds maar één lampje op de NSLU2 branden. Dat kwam niet overeen met mijn geheugen. Ook wilde de NSLU2 in deze opzet niet netjes afsluiten. Er was iets loos. 

Zoekend op interpret kwam ik oude bekenden als Kees Moerman tegen. Maar ook vanwege de ouderdom verdwenen websites die voorheen absoluut noodzakelijk waren om te leren en te configureren. Moerman noemt nog een bron die ik helemaal niet kende. Op tweakers.net is in het forum ook nog wel wat te vinden. Maar niet wat ik zocht. 
Ik moest zelf gaan speuren. De usb-schijven werden afgekoppeld, de NSLU2 bruut gestopt en opnieuw gestart. Daarmee kwam de herinnering terug dat de kleine 60GB laptopschijf nodig was om Debian te kunnen starten. Maar ook het inzicht dat de usb-hub waaraan deze hing zijn laatste dagen aan het slijten was. Die usb-hub werd gedumpt. Een andere usb-hub, van de Pi Hut, toch ook eentje met wat twijfels bleek wel in staat om de benodigde voeding voor de schijf te leveren en me een groen lampje op de connector te tonen. Dat ging de goede kant op. Deze opstartschijf (Debian) moet wel in het bovenste USB-aansluitpunt komen. De USB-aansluiting voor de grote Samsung harde schijf komt dan in de onderste.

Na een paar keer opstarten zag ineens de groene led van de connector ook af en toe rood flikkeren en de statusleds van de NSLU2 vertoonden ook een ander, herkenbaarder profiel. Het opstarten ging door. Met de zwik aangesloten op de laptop kon ik met SSH inloggen als root en op verkenning gaan naar de instellingen voor de netwerkkaart. Na een flink aantal configuratiebestanden met nano of cat te hebben bekeken vond ik:
-----------------------------
/etc/network/interfaces:
die ik als volgt aanpaste;

auto lo

iface lo inet loopback

allow-hotplug eth0

# iface eth0 inet dhcp

iface eth0 inet static

    address    192.168.178.77

    netmask    255.255.255.0

    broadcast    192.168.178.255

    gateway    192.168.178.1

-------------------------------

Netwerkkabel uit de laptop en in de nieuwe standaard router. Opnieuw opstarten.
Eh, voilà!

Nu kon ik met SSH of SSHFS de grote opslagschijf die met LVM2 ingedeeld is benaderen.

Jammer alleen dat de foto-map niet veel nieuws bracht ten opzichte van de andere foto-opslag-locaties.

Maar iets anders dat altijd is blijven steken is het slapen van de schijven als ze niet gebruikt worden, ook wel bekend als het spin-down-probleem. Hierin speelt soms of vaak het energiebeheer een rol.

Ik besloot het eens te proberen op mijn owncloud-server die dit probleem ook heeft. Hdparm blijkt voor de raspi3b ongeschikt te zijn.
Hd-idle gaf geen schokkende foutmeldingen en draait nu als proef.

Bij de tijd

Mijn partner heeft al enige jaren een huawei P8 lite. Na 7 weken moest het ding ter reparatie terug vanwege een vreselijk slechte wi-fi ontvangst.

Sinds een halfjaar hebben we nieuwe routers in huis en ook de repeater is vervangen. 

Maar sinds een paar weken klaagt ze steen en been over de vreselijk slechte wi-fi. Ik probeerde wat, maar niets hielp. Op enig moment ze ze iets in de trant van "oh, het is bijna negen uur en dan heb ik weer ontvangst". Bij mijn weten liepen er geen energiebesparende maatregelen, op geen enkele router of repeater. Ik heb het wel vier maal gecontroleerd.
Toen ik zelf steeds vroeger wakker werd vanwege de naderende lente, merkte ik ook wat kleine ontvangstprobleempjes, maar niks storends. Mijn apparaten deden het.

Na van alles en nog wat gecontroleerd te hebben bleef er nog maar één ding over en dat was de repeater van de grond en aan het plafond. Om dat even snel in orde te brengen pakte ik een snoer uit de doos, met een sonoff-schakelaar erin. Even wachten en toen ik met de webinterface van de sonoff de schakelaar op aan zette kon de hangende repeater ook weer zijn werk gaan doen.

Ik was dik tevreden met de repeater als echte zendmast in de hoogte en besteedde er verder geen aandacht aan. 

De ouderdom van de huawei en de ervaringen met de wi-fi deden ons besluiten een nieuwe slimme telefoon aan te schaffen. De nieuwe kent ook 5 MHz wi-fi en dat sluit goed aan bij de rest van de omgeving. 

Na een vreselijke nacht waarin om onverklaarbare reden de koffiemachine ineens besloot om koffie te gaan zetten midden in de nacht hoorde ik mijn partner weer klagen over de wi-fi en nu ook met haar nieuwe apparaat in haar handen. Ook mijn wi-fi was rampzalig slecht. Na een korte maar intensieve zoektocht bleek de repeater stroomloos.

Snoer eraf en repeater maar weer even op de vloer. Het was nog ruim voor negenen en er werd gejubeld over de heerlijke wi-fi.

Ik kreeg een ingeving en sloot het snoer in mijn werkkamer aan. De sonoff kwam in de lucht en ik vroeg de configuratie op.
De Sonoff had een timer-instelling waarmee die om 0h00 uitschakelde en om 09h00 weer in.
Na weken geklaag werd duidelijk dat het de timerschakelaar in het snoer was geweest die voor al die onrust had gezorgd. 

Feit blijft dat de wi-fi module van de huawei uitermate zwak werkt.

Onbekend adres

Een paar maanden geleden hadden we regelmatig problemen met ons (draadloze) netwerk en interpret. Ik nam contact op met de provider. Iemand daar keek even en was nogal geschokt dat ik nu pas aan de bel trok. Hij zou meteen een nieuwe modem/router sturen. Een paar dagen later had ik een nieuwe router in gebruik maar echt veel verschil maakte het niet. De service-desk van de provider nam ook contact met ons op. Ze keken opnieuw en kwamen tot de conclusie dat er iets behoorlijk mis was. Die nieuwe modem/router was helemaal niet nodig geweest. Het was waarschijnlijk ons ISRA-punt. Het kon ook in een schakelpunt/centrale van hun zijn, maar het moest wel bij ons mis zijn. Hun redenering daarover was nogal zwak en ik had geen zin mijn halve huis te moeten uitruimen om hun oplossing uit te voeren. En een paar dagen later waren 'de problemen' als sneeuw voor de zon verdwenen. Rara?

Maar in huis veranderde er weinig. Ik kon zien dat het aantal storingen in de modem/router aanmerkelijk was afgenomen. Het moest iets anders zijn. Dus werd de oude draadloze router vervangen door een nieuwe TP-Link Archer C2300 die ook met 5G werkt. En ook de repeater werd vervangen door een nieuwe AVM Fritz.repeater om de doorvoersnelheid op te krikken en eventueel ook met 5GHz te werken.

Na een paar maanden werd het tijd om met de ervaringen de zaak met een kritisch oog te bekijken en fijn te gaan slijpen. Tot mijn stomme verbazing kwam ik een ip-adres tegen dat ik niet had uitgedeeld, laat staan kende. De naam die zichtbaar werd voor dit apparaat was een sterretje (*). Het mac-adres verwees naar een onduidelijke Chinese fabrikant. 

 

Het apparaat kwam ook niet altijd in de DHCP-lijst voor. Soms verdween het een tijdje en kwam dan even later weer bovendrijven. Nou heeft de GUI van TP-Link nog wel meer makkes. Apparaten verdwijnen, zodat van de lijst van ca. 15 apparaten er nog maar 1 of 0 een tijdje zichtbaar is. Of dat het mac-adres van een apparaat niet mee verhuist met de vermelding van een apparaat terwijl de lijst wordt opgebouwd. Er is nog wel meer ergerlijks maar ik laat het er maar even bij.

Een nmap-scan van het lokale netwerk leverde als resultaat op dat er op het onbekende ip-adres een poort voor IRC open stond (6668/tcp). Nu wist ik wel bijna zeker dat het niet om een apparaat van mezelf ging. Zette het ding wel alvast op de zwarte lijst.
Ik ging op zoek in fora van TP-Link, Tweakers.net en algemeen op interpret. Besloot toen maar een vraag bij TP-Link in Nederland neer te leggen.

Al snel had ik een soort van antwoord, maar ook meer vragen die ze beantwoord wilden hebben. Vrijwel meteen nadat ik die vragen beantwoord had kreeg ik een nieuwe oplossing. Maar zonder dat aan de orde kwam waarom er een apparaat in mijn netwerk huisde dat met IRC kon praten.
Nadat ik het WAN-adres van de router had veranderd van dynamic IP naar static IP verdween het onbekende apparaat uit mijn DHCP-lijst.
TP-Link NL was daar niet tevreden mee en vond dat ik de werking van de router aan moest passen als Access Point. Maar bij de tekst aldaar stond dat er dan een aantal zaken niet meer zouden werken i.c. mogelijk zijn. We laten het maar even voor hoe het nu staat ingesteld. Overigens bleef het onbekende verdwenen ip-adres nog steeds wel op de zwarte lijst te staan.

Eindejaarsdrukte

We zijn nogal in de weer geweest de laatste maand van het rampjaar
2020. De neopixel-ledring is getemd.

Maar er lag ook nog een oude (v1) BBC-micro:bit waarvan bekend is dat die bijv een hele tegel met 64 ledjes aan kan sturen. De Engelse firma Kitronik levert die. (In vergelijking met Adafruit prijstechnisch niet heel onvoordelig; betrokken bij Kiwi in Nederland. De transportkosten vanuit het VK of de VSA vind ik werkelijk belachelijk.) Gezien de beschrijving en de summiere FAQ rijst al snel het vermoeden dat het ding bestukt is met neopixels. Ze leveren met verwarrende voorbeeldcode, op diverse plaatsen. Nergens een behoorlijke overzichtelijke beschrijving. Kitronik doet weinig moeite om de klant te begrijpen. Wat dat betreft ben ik blij met de Brexit. Dat is gelukkig bij Adafruit anders. 

Zo staat er een uiterst interessante opdracht in de https://makecode.microbit.org/#editor: tileDisplay show rainbow from 1 to 360. Zonder enige duiding. Je tast in het duister over wat je aan het doen bent en waarom. Overschakelen naar de weergave in javascript of python is soms wel zinnig. Maar het heeft toch ook wel iets fijn knutselachtigs om blokken code in elkaar te klikken als legosteentjes. 

Heel leuk was het maken van een fietsremlicht met de tegel. De micro:bit heeft versnellingssensors en daarmee kun je dus ook (rem)vertraging meten. Als je dan remt dan floepen op volle sterkte alle 64 rode ledjes aan en na een in te stellen tijd, bijv. 15 seconden gaan ze weer terug naar hun normale helderheidsinstelling. Ondertussen kun je ook nog een boodschap in tekst over het scherm laten rollen.

Na flink wat omwegen met de sensors, knoppen en kantelingen van de micro:bit besloot ik dan eens te kijken of de leds inderdaad neopixels zijn in de categorie zoals de firma Adafruit die beschrijft. M.a.w. werkt de Kitronik ZIP tile met de neopixeldriver van Adafruit. Antwoord: JA!
Maar hoe tevreden ik ook ben over de beschrijvingen van de Adafruit-neopixels (de neopixel uberguide) moet ik na flink wat gepiel concluderen dat de code van Kitronik meer biedt dan die van de firma A. Bijvoorbeeld het tekstrollen!

MotionEye

Op de raspberry Zero W

Gezien het vuurwerk dat niet mocht en het carbid schieten dat hier bij de plattelandsbevolking nogal populair is en mogelijke gevolgschade aan zonnepanelen of serreramen, bedacht ik dat het handig was om een intelligente camera bij de hand te hebben. Eerder had ik al een poging gewaagd met MotionEye OS maar die wegens gebrek aan resultaat te beëindigen. Blijkbaar heb ik problemen met de subtiliteit of slechte bouwkwaliteit van kabelklemmen. De klem voor de platte camerakabel brak af. Eerst nog met plakband geprobeerd maar dat is geen succes. Een andere Zero W gepakt en opnieuw begonnen. Oneindige problemen leken mijn deel. 

Op het smoelenboek van Mark Z. is een groep gebruikers die ik al een tijdje volg en er zijn ook behoorlijk wat andere bronnen voor een succesvolle installatie te vinden. Kortom, waarom lukt het me maar niet?

Nou, omdat ik een sukkel ben. Was. Je moet wel de kabel met de goede kant boven (en onder) in de klemmen stoppen. Anders werkt het niet. 

Mondkapje

Feest der Verlichting

Het is weer de tijd van de lampjes. En ik zal wel ergens een blog of artikel hebben gelezen over neopixels. Ik herinner me nu dat het een artikel was van Rob Zwetsloot (voor MagPi) over verlichting in zijn presentatiekast voor zijn verzameling parafernalia. Hij deed het met twee geschakelde kwartcirkels van neopixels. Bedacht me dat ik nog ergens een 16-leds ring met neopixels had liggen. Toenmalige verkenning was nooit helemaal naar tevredenheid verlopen. De neopixels kenmerken zich door de individuele adresseerbaarheid van de leds; iedere led heeft zijn eigen miniscule driver. Er is afgezien van de voeding dan nog 1 draadje voor de data nodig met de raspi. 

Maar dan moet je nog weten of je van het type RGB, GRB, RGBW of GRBW hebt. Met de benodigde instelling van 16 leds in de ring kreeg ik er toch maar standaard 12 brandend. En dat was precies wat ik voorheen ook al niet begreep. Lag het aan de voeding? Ik had nu zelfs een aparte USB-voeding voor de lampjes. Leek me dus niet. 

Na allerlei experimenten, lees gepruts en gekluns, besloot ik nog eens flink op zoek te gaan naar tekst en uitleg. Omdat ik ervan houd om de randjes op te zoeken heb ik waarschijnlijk mijn eerdere gepiel gedaan zonder een extra aarde-draadje naar de raspi! Let op er zijn dus twee draadjes naar de pi nodig: data & aarde (---> naar aarde op de ledring). Het leek het ei van Columbus. Zaken leken redelijk normaal, maar toch niet 100%. 

Tot nu toe had ik gedacht met RGB te werken, maar omdat ik een bon van de aankoop terugvond ontdekte ik dat het RGBW was. Maar ook dat was niet zo. Pas toen ik dan besloot eens te werken met de instelling GRBW viel alles op zijn plaats.

Geheugensteun

Vergeten dat en wat je vergeet. Dat is waarbij we willen helpen, want mijn schoonmoeder is ernstig dement. Eerder al hebben we oplossingen bedacht met -al dan niet commerciële - oplossingen met tablets; minicomputer met TV als beeldscherm, waarvoor een makkelijk te updaten webpagina bij google werd aangelegd. 

Na het lezen van een artikel over het updaten van een e-Ink-scherm via interpret werd ik nieuwsgierig naar wat een e-Paper- of e-Ink-scherm is. Een in het oog springend voordeel van een dergelijk scherm is dat er na het schrijven van een tekst of afbeelding geen stroom meer verbruikt wordt door het scherm. Vooral van belang als er met batterijen of accu's gewerkt wordt. En computer en voeding kunnen na het schrijven van het scherm ontkoppeld worden. Een (mogelijk) nadeel is dat het slechts 2 of drie kleuren kent. Aan meer kleuren wordt druk gewerkt. Ze zijn erg licht in gewicht. Zo licht dat ik meende de versie van 2.7 inch op een mondkapje te kunnen (veiligheids)spelden.
Afijn, in de post van 30 oktober, hieronder,  wordt e.e.a. ook behandeld. 

Schoonmoeder heeft aan hekel aan allerhande knopjes en technologie. De afstandsbediening van de tv is genoeg. Maar moet niet veranderen. Haar telefoon wordt intensief in leven gehouden omdat een nieuwe rampzalig zou zijn. 

Ze vergeet dat haar kinderen telkens erop hameren dat ze haar notitieboekje gebruikt. Als ze al weet waar het is, vergeet ze regelmatig er in te kijken. Maar naar de tv kijkt ze. En als we nu eens een klein schermpje naast de tv zetten met daarop belangrijke boodschappen, die we ook nog regelmatig kunnen verversen, dan zou dat een geheugensteun kunnen zijn.

N.B.: Aanvullingen/verbeteringen

Gezien de voorgaande publicaties zijn er toch een paar belangrijke opmerkingen en aanvullingen te maken.

• De draadloze schakelaars van LSC die bij de Action te koop waren hebben een andere chip gekregen en zijn daarmee op dit moment onmogelijk draadloos te hakken en op te nemen in het eigen netwerk. 
• Google Photos/Foto's gaat met ingang van februari 2021 zijn toewijzing van de ruimte van foto's berekenen voor alle foto's. Tot dat moment kunt u nog even snel de schoenendoos legen want de bestaande uploads houden hun oude kosteloze status. 
• Min of meer hetzelfde geldt voor de gratis online terabyte van de Nederlandse provider stackstorage. De gratis accounts worden ook in februari 2021 opgedoekt. U mag gewoon gaan betalen, het eerste jaar voor de halve prijs.
  Er stond een aardig overzicht van de kosten van cloudopslag in de digitale rubriek van de NRC/Handelsblad:
  https://www.nrc.nl/nieuws/2020/11/23/als-de-gratis-gigabytes-opraken-a4021080 
  Thuis draai ik een - relatief kleine - owncloud-server op een raspberry 3B en overweeg nu om er een tweede bij te zetten voor het geval dat...
  Nog mooier zou zijn om de tweede bij de buren of familie te plaatsen en die van de buren of familie bij jezelf
• In eerste instantie bleken om nog onopgehelderde redenen de flatcable verbindingen van de Waveshare e-Ink-schermen onbruikbaar. De verbindingen met DuPont-draadjes werkten feilloos. 
  Maar om bij het kleinere 2in7b scherm de vier knoppen te kunnen gebruiken was echt de verbinding met de pinheader & flatcable nodig. 
  Uiteindelijk bleek dat toch ook te werken.
  Probleem was mogelijk een verkeerde driver in het voorbeeld. In die voorbeelden staan ook verkeerde dimensies opgegeven voor het aantal pixels horizontaal en verticaal en er blijkt een slecht begrip te bestaan van wat liggend of staand is (landschap, portret).

E-papier/e-Ink

Om de spanning meteen weg te halen: uiteindelijk is het gelukt om op beide schermen beeld en tekst te plaatsen. Niet twee identieke schermen, maar een kleintje van 2,7 inch en een wat grotere van 7,5 inch, beide driekleurig - zwart, wit en rood van de Chinese firma Waveshare. 

afgebroken kabelklem

De grotere versie wordt geleverd met een flatcable met HAT waarvan bij het eerste gebruik meteen een kabelklem brak. Daar had ik dus niets meer aan. Beide versies hebben een HAT-koppeling en komen ook met een aansluiting voor draadjes die op de header pins van de raspberry pi passen.
Ik had ooit het lef om voor de raspi Zero zelf te solderen maar was niet geheel overtuigd van mijn werk. Dit zou een mooie gelegenheid worden om het te testen.
Met de HAT op de raspi Zero wilde het voor geen meter. Vanwege de twijfels over het soldeerwerk besloot ik over te schakelen naar een raspi 3 (ook met lan-verbinding). Helaas werkte ook hier de HAT niet. 

Maar los daarvan moest ik de aangeboden python code aanpassen op verschillende punten. Veel experimenteren met verschillende plaatjes en teksten leverde zicht op hoe een en ander zou moeten werken.

De eerste keer dat ik wat op het (grote) scherm kreeg was door met de DuPont-draadjes te verbinden. Dat zou later ook blijken te werken met de raspi Zero.  

Nu kwam het lastigste onderdeel, om op te frissen via interpret. Daarvoor moest een service account gemaakt worden bij (console.)developers.google.com. Met een wat verouderde beschrijving hoe dat te doen ben ik er uiteindelijk uitgekomen. Maar toen ik met de voorbeeldcode van https://github.com/XRobots/IoT-Message-Board aan de slag ging bleek dat ook de python gspread-module vooral voor de authenticatie vernieuwd is en dat ik de lokale oplossing van een log.csv niet nodig heb. Dat is dan ook meteen hetgeen nog moet gebeuren. Op Sheet2 elegant de oude inhoud van de gepubliceerde Sheet1 kopiëren zodat er alleen op het scherm geschreven hoeft te worden wanneer er iets nieuws op Sheet1 is ingevoerd. Dan kan er ieder kwartier of ieder uur met crontab gecontroleerd worden of dat nodig is. 

Bonus: De Chinezen van waveshare weten niet wat verticaal en horizontaal is!

De pythoncode is te vinden op mijn oude site.

Foto's van de slimme telefoon halen

Met regelmaat krijg ik een overzicht van wat er zoal op mijn oude webstek gebeurt. En tot mijn verrassing worden er iedere maand nog flink wat pdf-bestanden gedownload. Vooral over hoe je je foto's van je (mobiele) camera op de pc/laptop o.i.d. krijgt. Die documenten zijn nogal belegen en niet gericht op de mobiele (android) telefoon.  

De meeste telefoons kunnen nog met een usb-kabel worden verbonden met pc/laptop en soms ook tablet. Maar de trend gaat naar zo min mogelijk ingangen van de telefoon. Een usb-kabel, maar ook een sdhc-geheugenkaartje geven/hebben toegang tot de telefoon. En de fabrikanten vinden dat niet leuk en doen er veel aan om die ingangen te blokkeren.

De wereld is behoorlijk veranderd. Zonder kabeltje zijn we mobiel verbonden met interpret en kunnen met een appje ervoor zorgen dat onze foto's gekopieerd (back-up) worden in de donkere wolk (cloud) bij bijv. google photos, google drive, of soortgelijke oplossingen van microsoft of apple. Zolang u de oorspronkelijke foto's niet wist is er sprake van een kopie. Komt u ruimte tekort en gaat u wissen dan bestaat die foto alleen nog in de wolk.

Heeft uw mobiele telefoon de mogelijkheid om een extra geheugenkaartje te plaatsen dan kunt u vaak kiezen om de foto's en filmpjes meteen op het geheugenkaartje op te slaan en dan af en toe het geheugenkaartje te kopiëren op een ander apparaat of te vervangen.
Bij mij is het voorgekomen dat mijn geheugenkaartje vond dat het was uitgeworpen, constateerde dat het er toch was en besloot zichzelf te formatteren en ik mijn foto's e.d. kwijt was.
Als je dit wilt voorkomen dan moet je zelf regelmatig de bestandsbeheerder (file manager) ter hand nemen en de bestanden kopiëren naar het geheugenkaartje. Ter zijde wil ik opmerken dat de meeste meegeleverde bestandsbeheerders tamelijk gebrekkig zijn en dus de fabrikanten en cloud-leveranciers in de kaart spelen.

Maar goed, kabeltjes en geheugenkaartjes zijn in onmin geraakt.
Wat dan? Nou, draadloos. En draadloos bestaat in de praktijk uit twee varianten. Wifi en Bluetooth. Bluetooth heeft een beperkter bereik dan wifi. 

Maar er is ook nog NFC en dat wordt soms aanbevolen door fabrikanten onder de naam Android Beam waarbij telefoons met de ruggen tegen elkaar worden gehouden. Waarbij de vraag is of je daar nu veel mee opschiet om je foto's veilig te stellen. Als het tweede toestel wel een NFC-chip heeft en ook nog een geheugenkaartje kan hebben, dan misschien wel. Maar lekker, ik weet het zo net nog niet. 

Met een oude telefoon of tablet is het vrij makkelijk om er een ftp-server op te zetten en die te gebruiken in plaats van een cloud-oplossing (buiten Europa). Maar dan moet je wel een paar stapjes zetten en bijv. leren omgaan met FileZilla of de app File Manager+ die overweg kan met locaties op afstand (remote locations).  Dit kan natuurlijk ook met een oudere pc of laptop of met een raspberry pi die in de versie Zero voor pakweg € 15 te koop is en zowel wifi als bluetooth aan boord heeft en voorzien kan worden van een flinke harde schijf. 

Andere mogelijkheden:

- Sandisk heeft een tijdje reclame gemaakt voor een (mobiele) harde schijf met ingebouwde draadloze voorzieningen, genaamd Connect Wireless.

- PirateBox, beschikbaar voor Raspberry Pi, sommige routers en oude laptops.De PirateBox is gegarandeerd onafhankelijk van internet en louter lokaal te gebruiken.

- OwnCloud of NextCloud voor, opnieuw de Raspberry Pi of oudere pc/laptops

miniDlna

Er staat een Kodi-systeem op een oude raspi B (met Nic en twee USB-poorten). Door mijn gerommel met de externe harde schijven zijn die schijven met muziek nu verbonden met een vrij nieuwe raspi 3B+. Nou kan ik natuurlijk als ik muziek wil horen die schijven weer terug brengen naar het Kodi-systeem, maar dat is nogal onhandig. Bovendien moet ik dan twee raspi's starten, twee maal energie gebruiken. Dat moest toch anders kunnen. 

MiniDlna leek een oplossing en zou zuinig met mijn systeembronnen omgaan. En, kon gekoppeld worden aan Kodi. Toevallig had PiMyLifeUp.com net een nieuwe instructie voor het opzetten gemaakt. Wat later bleek dat bijna alle instructies over het inrichten van een minidlna-server uitgaan van het later toevoegen van de media. Maar ik had al twee schijven met in verschillende mappen verschillende soorten muziek en video. Maar wie de tijd neemt om de instructie goed te lezen ontdekt in het deel over /etc/minidlna.conf dat daar rekening wordt gehouden met reeds bestaande verzamelingen media. 

Na het opnieuw opstarten en met de browser op :8200 kijken voor het resultaat, gebeurt er niets; Een lange tijd niets. De database met de media wordt blijkbaar niet opgebouwd. 

Blijkbaar wordt er bij de installatie een nieuwe gebruiker aangemaakt genaamd 'minidlna', lees ik in de minidlna.conf:

# Specify the user name or uid to run as (root by default).

# On Debian system command line option (from /etc/default/minidlna) overrides this.

#user=minidlna

# user=pi
----------------------

De tweede, met een # uitgeschakelde user is van een latere toevoeging die ook niets hielp. Daarna heb ik de nieuwe gebruiker 'minidlna' toegevoegd aan de groep 'pi' om te zien of dat zou helpen. Daarnaast heb ik 'pi' ook toegevoegd aan de 'minidlna'-groep. Niet dus. 
Volgens mij staat er in de eerste zin van het uitgelichte stukje conf-bestand "# Specify the user name or uid to run as (root by default)" dat het zwikkie loopt onder de root-account zolang je de # laat staan voor user=minidlna of user=pi. Hoe dan ook ik kwam geen steek verder. 

Totdat ik besloot om /etc/default/minidlna eens te bekijken. Een aanpassing voor 

# User and group the daemon should run as
#USER="minidlna"
#GROUP="minidlna"

USER="root"
GROUP="root"

betekende dat ik eindelijk in het browservenster :8200 iets van indexering zag gebeuren. ✌
En met VLC kon streamen naar mijn andere apparaten.

Echter, na een tijdje nam ik een kijkje in mijn bestandsbeheerder en zag dat bij mijn externe schijven ineens twee tmp-mappen verschenen waren, waarvan er eentje tmp1 werd genoemd. Nu had ik in het minidlna.conf-ig-bestand een wijziging aangebracht:

# Path to the directory that should hold the database and album art cache.
#db_dir=/var/cache/minidlna

db_dir=/media/pi/tmp/dbDlna

om te voorkomen dat mijn raspi-systeem vol zou lopen met de database.

Ik had twee partities tmp-s met in de ene een map dbDlna met kleine files.db van ca. 60 Kb en een andere tmp (tmp1) met een map dbDlna met als inhoud een files.db van ca. 60 Mb én een map genaamd art_cache.

De eigenaar en groep van tmp is root. De eigenaar en groep van tmp1 is root:pi.

Dat was terwijl minidlna liep met USER="root" en GROUP="root". Wonderbaarlijk genoeg liep dit goed, behalve dan dat door de 'hernoeming' de downloadmap voor transmission niet meer klopte. En, welk proces was verantwoordelijk voor die hernoeming. 

Met gParted hernoemde ik de partitie naar temp. De bestanden en map tmp wiste ik ook en ik startte opnieuw op. En hier begint het nu te wringen omdat ik niet helemaal zeker ben van wat er precies volgde. 
Ik besloot om de groep waaronder minidlna liep aan te passen naar "pi" om het meer in overeenstemming te brengen met hoe het bedacht was. Helaas voor mij was er opnieuw een schijnpartitie gemaakt en in de map dbDlna werd nu ineens ook een flinke index (database) opgebouwd. 

Blijkbaar had ik iets gemist. Bij gParted stond als koppelpunt /media/pi/temp1. De partitie ontkoppelen om daarna met mount aan te koppelen op /media/pi/temp. Vol spanning keek ik naar wat er zou gebeuren wanneer ik minidlna opnieuw zou starten. Er gebeurde gelukkig niks onverwachts.

Download de app

De android-telefoon van mijn partner is een paar jaar oud en heeft niet zo heel veel geheugen. Ze krijgt met regelmaat e-mail met bijlagen. In de formaten .pdf, .doc,  of .docx, .odt. Alleen de pdfs kan ze makkelijk openen.

We hebben de gratis versie van WPS geprobeerd, maar daar werd ze van alle aanmoedigingen om iets te installeren of te proberen helemaal gestoord van. Bij een testinstallatie van OpenDocument Reader raakte ik al snel de weg kwijt en dat is geen aanbeveling voor zo'n app.

Maar wat dan? Iedere app die je installeert neemt ruimte in beslag en dat is lastig want het ding zit al behoorlijk vol met apps waarmee ze niet zonder kan. Het bleek dat de Google Drive-app al aanwezig was. Er stond zelfs al wat in zonder dat ze het wist.

Het is geen elegante oplossing, maar het werkt wel. Een bestand dat met de mail binnenkomt eerst en vooral opslaan. Het komt dan in de map/folder Downloads. Daarvandaan kan het met delen/share worden gekopieerd naar de gDrive.

Vanaf de gDrive kan het dan worden geopend. Naar behoefte de documenten uit de Downloads-map verwijderen.

Je vraagt je toch af waarom de mailapp zegt dat een document niet geopend kan worden. En waarom je niet meteen kunt downloaden in de gDrive. Zal wel iets met het verdienmodel van Google van doen hebben.

Koffie op Kamp

We zouden gaan kamperen. Eén ding wist ik zeker, ik wilde mijn brander en koffiepot mee want ik ben gehecht aan versie koffie na het ontwaken.

Mijn oude vertrouwde MSR-brander was een paar jaar geleden ineens gaan lekken. Gezien de ouderdom keek ik niet meteen naar de reparatiemogelijkheden hoewel MSR bekend staat om zijn reparatie-setjes en losse onderdelen. 

Ik vond een universele pomp-vervanging die ik prompt bestelde. Het fikte niet als vanouds, maar een naald om de sproeier (jet vlgs MSR) door te prikken had ik ook al een tijdje niet meer. Het bleek een heel gedoe om een passend stukje metaal te vinden dat klein en stevig genoeg was om als prikker te dienen. Spelden en naalden uit de naaidoos waren veel te groot. Dunne electradraad was ook nog te dik.

Waar vind je een stevig en uiterst dun stukje draad dat bruikbaar is. Na een paar dagen droomde ik een oplossing. Mijn buurman is een fervente fietsfanaat en ik legde hem het probleem voor. Hij kwam meteen met dezelfde oplossing.
Uit een rem- of derailleurkabel!

Weet niet waarom, maar daar bleef het bij. We hadden het bedacht, maar niet gedaan. Ik rommelde verder met veel tikken van en blazen op de sproeier. Met behulp van onderhouds video's van de firma maakte ik de brander ook verder, voor het eerst, schoon. Uiteindelijk had ik het idee dat de MSR XGK het wel weer lekker deed.

Mijn favoriete brandstof is wasbenzine (white gas). In het VK had ik nooit white gas kunnen vinden maar wel white spirit (terpentine). Toen de wasbenzine uit de tank op was kwam er dus terpentine in de tank. Het brandde wel maar lang zo lekker niet en het zette ook veel klef roet af. De sproeier moest er regelmatig uit om schoongemaakt i.c. doorgeprikt te worden. Maar ik had geen doorprikker dus het bleef rommelen.

Toen ik weer thuis was ging ik op zoek naar een service kit - Expedition Service Kit XGK Expedition Stove. Die was niet zo gemakkelijk als de pomp te vinden. Maar bij de Zwerfkei in Woerden wel. Na een paar dagen opende ik vol verwachting het doosje. Er zaten vier sproeiers bij. Voor de XGK Ex die ik niet kan gebruiken en voor de XGK. Dacht ik. Deze nieuwe sproeiers zijn pakweg tweemaal zo hoog als de oude. De draad past in de brander, dus besloot ik de sproeier met de enkele letteraanduiding erin te draaien en te testen. Daar werd ik niet heel vrolijk van, hoewel er wasbenzine in de tank zat. Was dit nu wel de juiste sproeier? Ik bekeek de onderhoudsvideo's opnieuw en ineens viel me op dat de sproeier die ik zelden gebruikte XK erin gestampt had. Dat wil zeggen dat ik de G-sproeier gebruik. In de video is sprake van X en GK!

 

Voor mijn test zat er dus een verkeerde nieuwe sproeier in. De X is niet voor White Gas.
Maar ja, de hoogte van die nieuwe sproeier deugt mogelijk ook niet.

Ik heb contact opgenomen met MSR en ben nog in afwachting van hun antwoord.

In de service kit zit gelukkig ook een nieuwe prikker. Daarnaast de resultaten van het uitpluizen van een derailleurkabel, met rode vingergreep gemaakt door de buurman en andere staaldraadjes uit een 1 mm dikke staalkabel die ook geschikt zijn om aanslag uit de sproeiers te prikken.

Naschrift. MSR heeft wel gereageerd. Ze legden vooral de nadruk op de MSR Ex, terwijl op de verpakking toch alle 'XGK Stoves' worden genoemd. Uit hun reactie: "The Expedition Service Kit is new and for a XGK EX?" Nota bene het vraagteken. Nadat ik ze een foto van mijn XK-sproeier had gestuurd heb ik niets meer van ze vernomen.....