Mooie bomen

Mooie bomen moeten er komen. Langs de Friesestraatweg, van Leeuwarden naar Groningen.
Te beginnen van Zuidhorn naar Groningen.
Daar had al het Fietspad+ moeten liggen.
Zo'n megaproject is lastig te plannen en heeft dus wat vertraging opgelopen.
Want het is niet alleen het fietspad dat aangepakt gaat worden. De bruggen over het Van Starkenborghkanaal moeten ook opgehoogd. En als je dan toch infrastructureel bezig bent en al 50 jaar denkt dat een rondweg ook wel handig is voor het dorp Aduard, dan is het niet simpel meer.
Gelukkig maar, want nu hebben we de tijd om aan te geven wat een confortabel fietspad voor de meeste fietsers inhoudt.
Zoveel mogelijk uit de wind lijkt me. En die komt ook nu nog meestal uit het zuidwesten.
Fietspad+ moet aan de zuidkant van de Friesestraatweg komen en dus kan er aan de zuidkant van het fietspad ook wel beschutting komen. Mooie groene beschutting in de vorm van beukenhagen. (Een beukenhaag is iets anders dan een haagbeukenhaag weet ik inmiddels) Lekker dicht en compact en sociaal veilig. Als onverlaat verstop je je daar niet gemakkelijk in. Als de hoogte dan ook nog zodanig is dat diezelfde onverlaat er niet overheen kan hupsen, dan komen we al in de buurt van een beschutting voor fietsers.

En dan zijn er mensen die hun snelwegpanorama heel anders voorstellen dan het nu is. Dat zijn hele rare mensen die het niet erg vinden om te genieten van hun verplaatsing van A naar Beter. Die graag iets aantrekkelijks door de voorruit zien.
Een fraaie landschapsboom bijvoorbeeld. Bij voorkeur de iep. Die iep was vaak ziek. Maar daar hebben ze iets op gevonden, schijnt.
Ik ben al blij als ik een plataan van een kastanje kan onderscheiden. Maar als ik op de fiets langsrij denk ik wel 'mooie boom' maar nooit fijne iep. Wat voor bomen staan er dan nu zoal. Mooie bomen langs weg en fietspad wist ik wel te vinden in de buurt. Maar waren het ook iepen? Foto's gemaakt en voorgelegd. Navraag gedaan. Wat blijkt: er staan ook mooie essen langs de weg. En er hebben ook veel eiken gestaan op de Friesestraatweg. Die stukje bij beetje - om onbekende redenen - uit het panorama zijn verdwenen. Boze Buurman, die altijd fietst, heeft jaren geleden daarover al zijn beklag gedaan.
Nog een belangrijk gegeven is dat ik niemand heb gehoord die was aangevallen door een es, eik of iep. Wel bestaat er een risico op vierkante wielen.

Nu is er een e-mailaktie waarin we de provincie en de gemeente vragen om een beschut fietspad en een landelijk beiepte Friesestraatweg.
Het Dagblad van het Noorden heeft de aktie opgepikt. De voorbeeldmailtekst is te vinden op www.exeit.com

Wilt u zelf een mailtje sturen, ga uw gang! De adressen zijn:
gemeente@zuidhorn.nl
statengriffie@provinciegroningen.nl

Make Sure

Make Sure is niet de naam van een Japanse filmster maar de schreeuw waarmee een Duits-Japanse samenwerking zich manifesteert op het web. De fusie van Gründlichkeit en naäperij moet zeker iets goeds opleveren. Helemaal waar de Italiaanse invloed van het zakendoen onder het motto "we made him an offer he could not refuse" ook een bijdrage heeft geleverd.

Ik kreeg de mogelijkheid om in korte tijd twee laptops in te richten. De eerste was een HP die vanaf het begin kuren vertoonde en terug mocht naar de grote rode computergrootgrutter die niet moeilijk deed en waarachtig de oudere klant geloofde. De klep hoefde niet eens open en de klant werd blijgemaakt met de mededeling dat deze nog beter was ook.
Dat kon ik beamen. De Fujitsu-Siemens Amilo liep als een zonnetje. En gelukkig kreeg ik deze maagdelijk in mijn handen en had ik geen last van de doorgeïnstalleerde internet security van het type "we make sure". Draadloos was geen probleem. Dat begon pas toen ik wilde weten hoe lang er genoten zou kunnen worden van de meegeleverde internet veiligheid. Drie maanden? Een half jaar? Of een heel jaar? De leesmes waren niet op zoveel klantvriendelijkheid voorbereid. Noch de papieren brochures. Ook bij het begin van de installatie werd 't niet duidelijk. Van latere zorg, dus afgebroken.
Maar dan. Dan begint het toch te jeuken als je voor de zoveelste keer te lezen krijgt dat je éénmaal je systeem veilig kunt stellen door minstens 3 DVD's te maken. Pas dan zal dat bericht verdwijnen. Onderaan staat een knop met de tekst 'venster sluiten'.
Het is mooi dat er zoveel aandacht wordt besteed aan het herstel van het systeem. Alleen is de aandacht voor wat daaraan vooraf gaat wel erg summier.
Ik heb het een keer of zes geprobeerd volgens die aanwijzingen te doen en ben er niet in geslaagd! Je moet bij het booten op F8 drukken. Maar dat levert niet het beschreven venster op. Windows wordt gewoon gestart. Wat ik nog net voorbij zie flitsen is de (standaard) toets F2. Er staat nog iets achter, maar het gaat te snel om het te lezen. De F2 brengt me de Bios en daarin zie ik geen opties voor het maken van de recovery-schijfjes. Ook zie ik niet de mogelijkheid een vertraging voor het langsflitsen van de biosmelding in te stellen. Dat is jammer want deze seniorlaptopgebruikers hebben niet de benodigde reactiesnelheid. De kleinkinderen zal het wel lukken...
Geïrriteerd zeg ik dat ik het wel uit ga zoeken. Voorbereid op een formulier met allerlei krankzinnige vragen over type, de aankoopdatum en het P/N-, S/N- of Identnummer, zoek ik de website van Fujitsu-Siemens op. Het is meteen voor iedereen duidelijk dat je bij het "Customer Care Center" moet zijn voor je problemen. Onderaan die pagina is een link voor het helpdeskformulier. Klikken levert een pagina op met de kop "Sessioncookies inactiv". Heel informatief staat daar in het Engels wat ik moet doen. Ja, het klopt dat ik Mozilla Firefox gebruik. Maar daarna klopt er niets meer van.
Hoe bestaat het dat ik overal naartoe kan surfen zonder problemen en dan ineens bij het Customer Care Center van Fujitsu-Siemens te lezen krijg dat mijn cookies niet aan zouden staan. Ik kan naar de website van Fujitsu-Siemens. Ik kan wel een formuliertje invullen voor iets heel anders, maar daar staat wel bij dat ik het niet kan gebruiken als ik een technisch probleem heb. En natuurlijk kan ik van alles bestellen.
Maar een helpdeskformulier opvragen is blijkbaar heel moeilijk.
Maar het is me duidelijk geworden. Het gaat niet om de session cookies! Het gaat erom dat ik een lijst met onveilige sites gebruik. Die geblokkeerde sites zijn het probleem. Met andere woorden: Fujitsu-Siemens sluist uw vraag om hulp door naar een website die door veel anderen als een bedreiging voor uw privacy wordt gezien.
Desondanks hebben ze de gore moed om onderaan het formulier de volgende verklaring te zetten waarmee u accoord moet gaan:

"Privacy Policy:
Gaat u er mee accoord dat Fujitsu Siemens Computers uw persoonlijke gegevens opslaat en verwerkt om uw aanvraag te behandelen? Overdracht van deze gegevens naar derden zal zonder verdere toestemming van uw kant niet plaatsvinden. Als u niet accoord gaat kunnen we uw aanvraag ,in verband met onze regelgeving databescherming, niet in behandeling nemen."

We make sure

Vooroordeel

Al eerder heb ik gewag gemaakt van het feit dat het lastig is om een printer te laten afdrukken onder Linux. Helemaal als het om gloedjenieuwe exemplaren gaat. Gelukkig zijn er sinds enige tijd fabrikanten die het licht hebben gezien en meewerken aan de ontwikkeling van drivers onder Linux.
Ik was dan ook geheel perplex toen ik in de LinuxLife van feb. 2008 een korte hardware test las van de Canon Pixma MP610. Een waar genoegen zou het zijn om deze printer te bedienen.
Nu is LinuxLife een Duits blad. En ik lees graag Duitse bladen en handleidingen omdat ze in mijn ogen veel zorgvuldiger zijn in hun verhalen.
Maar zo'n printer die het uit de doos meteen doet is opmerkelijk. Dus heb ik ze maar eens gevraagd hoe ze dan getest hadden. Met welke drivers en onder welke varianten Linux.

Dat hadden ze niet. Het was bladvulling. Rechtstreeks overgenomen uit een zusterblad.
"

Leider nein, denn es handelt sich um eine Übernahme aus dem Hauptheft - derzeit wird leider für die Hardware-Tests noch nicht in einen zusätzlichen Redakteur investiert, der die Tests unter Linux noch einmal durchführen könnte. Andererseits verwendet ein Großteil der Leser Linux in einem Dual-Boot-System.

Wenn der Drucker nicht out-of-the-box funktionieren sollte (unter SUSE wollte mein Pixma iP4300 anstandslos, unter sidux nicht), dann hilft auf jeden Fall http://www.turboprint.de/ weiter - selbst wenn das nicht kostenlos ist.

Mit freundlichen Grüßen

Dipl.-Medieninf. Jörg Knitter
Redaktion PC Magazin, Sonderheft linuxlife
Themenbereiche: Multimedia, Linux

Phone: +49 8121-951120
Fax: +49 8121-952120
mailto:jknitter@pc-magazin.de

WEKA MEDIA PUBLISHING GmbH
Gruber Str. 46a
85586 Poing
Sitz Poing, Amtsgericht München, HRB 154289
Geschäftsführer:
Werner Mützel, Alan Markovic, Stephan Quinkertz
"

Maar goed dat ik nog andere vooroordelen ook heb.

Apen

De laatste gangbare versie van Ubuntu heeft de naam Gutsy Gibbon (v. 7.10). Nieuwe staat er aan te komen.
Nu heb ik een paar mooie dozen gekocht met zeer zuinige processors en die wilde ik dan inrichten als server. Waar het voorheen onder Linux vaak lastig was om de printer aan de praat te krijgen is het tegenwoordig de draadloze netwerkkaart die veel problemen geeft. Helemaal als het usb is...
Ik kan het niet laten om af en toe in de opruiming zeer goedkope netwerkkaartjes te kopen.
Zo had ik nu een SMC Wireless G kaart (smcwpci-g) in mijn handen die ik in die server wilde stoppen. De kaart werd gezien maar meteen om onduidelijke reden uitgezet (disabled). Tijdens het loggen van het bootproces komen er onduidelijke berichten over en experimentele kerneldriver voor die kaart.
Na wat vastlopers van het systeem en na flink wat zoeken wordt duidelijk dat het een beetje een rampenkaart is. Een toepassing die vaker verantwoordelijk is voor hangers, Network Manager, wordt uitgeschakeld. De nog onbekende vervanger heet Wicd.
De kerneldriver moet liefst ook geblacklist worden. Eerder heb ik goede ervaringen opgedaan met het zelf compileren van een Linux Ralink-driver. Maar lezend op fora besluit ik af te zien van de Realtek driver voor Linux.
Het lijkt erop dat ndiswrappper vaak succes oplevert. De laaste versie van ndiswrapper wordt opgehaald en geïnstalleerd (v. 1.52).
Dus halen we van de SMC-site de laatste set met windhoosdrivers.
Er gaan berichten over deze Realtek 8185 chipset dat je dan niet de WinXP-drivers moet hebben maar die van Win98. Geprobeerd wordt het toch eerst met de WinXP.
De kaart staat dan niet langer op disabled maar op unclaimed. Whatever that may be?
Daarna komen alle windhoossmaken langs. Zonder resultaat.
Uren en dagen wordt er in fora gezocht en gelezen. Ik stel in een Nederlands Ubuntuforum een vraag. Er komt een razendsnel antwoord dat me adviseert toch zo snel mogelijk de beta versie van de nieuwe Ubuntu te installeren.
Ik loop al langer mee en weet dat nieuw echt niet altijd beter is. Nieuwe versies geven nieuwe problemen. Soms denk ik dat de hele IT-wereld bèta is. Of bête?
Ook verdenk ik sommige forumleden ervan dat ze credits aan het verzamelen zijn. Zoveel mogelijk bijdragen bij mijn naam, dan lijkt het wat. Niet de inhoud van de reaktie telt, maar we tellen wel lekker door. Op weg naar de top van de apenrots.
Sommige fora hebben volgens mij daarom een systeem ontwikkeld waarin de kwaliteit van de bijdrage kan worden gemeld. Sommige maken dat zelfs meteen visueel. Heel prettig.
Aan de hand van een uitvoerige howto van ene kevdog worden alle stappen voor ndiswrapper doorlopen. Zij het dat ik er in het begin eentje gemist heb. Let op stap 4 in het begin van kevdogs howto!
Ik vind grote leesbare letters namelijk prettig en doe dan in Firefox Ctrl++. Daardoor heb ik een stukje code in zijn handleiding over het hoofd gezien. De tekstvakken zijn dan t.o.v. de letters een stuk kleiner. De laatste regels in zo'n vak schuiven buiten beeld.
Nog steeds doormodderend begin ik zelfs te twijfelen aan de deugdelijkheid van het kaartje. Ik start verschillende live-cd's en kom uit bij Sidux. Die heeft een slimme ndiswrapper toepassing. Dan besluit ik om toch ook maar even op de meegeleverde cd-rom met drivers van het kaartje te kijken en zie tot mijn verrassing dat daar een driver met de naam net8185 staat. Via een usbstokje die drivers onder ndiswrapper in Sidux brengen. Bingo! ik zie mijn FON-router die twee draadloze netwerken in de aanbieding heeft. De kaart is dus niet stuk. En ik zie eindelijk een drivernaam die ik in fora ben tegengekomen: net8185.
De volgende morgen al vroeg aan het werk. Ndiswrapper deïnstalleren, verkeerde driver (smcwpcig) verwijderen. Ndiswrapper weer installeren en nieuwe net8185-driver invoegen. Waarachtig ik zie dingen die ik niet eerder zag op deze bak. Er is kontakt, maar nog niet vlekkeloos.
Nu nog fijn afstellen zodat ik ook met beveiliging op mijn privétak van de FON kan.

Fora zijn fantastiche hulpmiddelen. Het wordt alleen steeds moeilijker om te vinden wat je zoekt. Temeer als leden liever zo veel mogelijk bijdragen leveren die weinig om het lijf hebben.
Mijn Gutsy Gibbon gaat nu rusten. Het waren vermoeiende dagen.

Belasting - gelukkig heb ik meer verstand van verzekeren

Tijdens mijn middelbare school heb ik het vak boekhouden ook moeten volgen. Ik begreep er niet veel van. Ik heb het trucje wel geleerd, maar begrijpen deed ik het niet echt. Dat gevoel het niet echt te begrijpen komt ieder jaar terug wanneer mijn partner E. probeert met mij mijn belastingaangifte rond te breien. Die aangifte vind ik niet interessant en zij deed het voorheen met veel plezier. Ook al omdat we meestal eindigden met het idee wat verdient te hebben. Veel leuker vind ik het de databases te maken waarin ik mijn administratie voer. Ik had ooit een behoorlijk perfect systeem in Excel met draaitabellen en datatracking. Maar ergens heeft de firma Microsoft in al haar wijsheid besloten om die laatste optie uit de volgende versie van Excel te slopen. Een leerzaam experiment werd het om de administratie op te zetten in de gebrekkige database Base van OpenOffice.
Met enige moeite slaagde ik erin de invoerkant heel behoorlijk op te zetten. Maar dit jaar kwamen we erachter dat de uitvoer nog niet geheel voldeed aan de verwachtingen. Dit noemen we een 'understatement'!
Deze uitvoer dient als invoer voor de electronische aangifte van de inkomstenbelasting (IB2007).
Voorheen installeerde de BDienst zich altijd op de root van C:. Maar tot ons genoegen kon het ditmaal ook op een netwerkschijf geplaatst worden.
Het gekanker van E. was niet van de lucht. De Help liet zich niet lezen. De inhoudsopgave van de Help was goed te zien aan de linkerkant van het venster, maar de inhoudelijke tekst niet.
Dat was niet alleen bij ons zo, maar ook op andere PC's waarop E. de aangifte voor derden had gedaan.
De aangifte zelf bestaat uit het dwingend persen van de realiteit in de voor de belastinginspecteur bekende sjablonen. Materiële vaste activa?? Immateriële passiva?? Leuker kunnen we het niet maken? Makkelijker wel? Het zou toch andersom moeten zijn. Klantvriendelijk zou het zijn wanneer de inspecteur kijkt hoe de verslaglegging passend te krijgen is in voor hem acceptabel categorieën.
Nu had ik tot een jaar of twee geleden stellig de indruk dat de BD erg zijn best deed om het makkelijker te maken, maar met dergelijke termen moet je dan toch niet aankomen. Op sommige momenten is de helptekst en de voorbeelden daarin wel echt verhelderend. Op andere voel ik me als Bill Murray in "Lost in Translation".
Ze presenteren zich toch als de autofabrikant Ford: we hebben auto's in alle kleuren, zolang het maar zwart is.

Ik denk redelijk te snappen wat een privéonttrekking is. Maar van de helptekst bij een privéstorting krijg ik echte jeuk.
De Deus Ex Machina om de balans kloppend te maken heet Eigen Vermogen - onderdeel van het Ondernemingsvermogen. In een volgende stap bedenk ik dan dat het Eigen Vermogen feitelijk moet worden opgegeven als een privéstorting. Dan weet je tenminste waar het vandaan komt en is het niet langer de tik met de toverstaf. Dat is duidelijk!
In de discussie die ontstaat ga ik op zoek bij de Belastingdienst naar de term 'privéstorting'. Die is onbekend daar. De Kluwer Belastinggids kent het blijkens het register ook niet. Ruimer zoeken leidt tot ongeveer 10 zoekresultaten bij Google. Het is vast een hot item denk je dan. Wel 10 resultaten. Dan maar eens kijken of er niet wat geblogd wordt over of vanuit de Belastingdienst. Niks, nada. Terwijl er honderden medewerkers bij Microsoft zijn die een blog bijhouden, kan ik er niet één vinden bij de BD. Wat een openbaarheid. Fora die gaan over de belastingen? Ik heb ze niet gevonden. We doen gewoon alsof er geen onduidelijkheden zijn, geen vragen en ruimte voor discussie. Wil je weten hoe je tegels moet zetten dan kun je dat vinden in televisieprogramma's en internetfora. Maar oh wee als het om de belastingen gaat.
Wat mij betreft gaan de Volksuniversiteiten (weer) boekhoudcursussen geven en komt er een door de BD gesponsorde (100% aftrekbaar volgens Kluwer) televisieserie waarin op hilarische of dramatische wijze de aangifte wordt doorgenomen. Met John Cleese of Bill Murray. Wouter Bos mag ook, maar ik wil er wel om kunnen lachen.

En wat had ik graag dit jaar de aangifte gedaan in Linux. Jammer de PC van E. is de enige die niet ook een Linux bevat. Ook dit jaar tel ik niet mee in de linuxstatistieken van de BD. Helaas.
Ik moest me schamen...

Lijnsynchronisatie

Liever had ik dit stukje een andere titel gegeven, maar dan was de clou ook weggegeven. Het is geen Harry Potter.

Een man belde me van de week met de vraag of ik hem kon helpen met zijn modem. Hij had al van alles geprobeerd en ook met de KPN gebeld, maar hij kreeg geen internet meer. Er bleef een lampje oranje knipperen, het DSL-lampje. Van de ene op de andere dag was het gebeurd. Vervelend want hij had geen mail meer en kon ook zijn bankzaken niet doen.
De computer stond boven en de splitter zat beneden in de woonkamer; op de goede plek, waar de telefoonkabel het huis binnenkomt. De afstand naar de modem/router was niet meer dan 15 meter.
Alle netwerkinstellingen en protocollen etc. deugden. Maar er was geen verbinding. De foutmelding wees op ontbrekende dsl-synchronisatie. Wellicht een kabelprobleem. Navraag over bezoekende kleinkinderen en honden leverde niets op. We gingen naar beneden en bekeken de pluggen en kabels. Er was niets verontrustends te zien.
Met zulke duidelijke ontkenningen en het type gebruikte router en de leeftijd daarvan lag het voor de hand de oorzaak in de modem zelf te zoeken. Bovendien is van die serie bekend dat er vele al na iets meer dan een jaar het loodje legden. Je mag het een klein wonder noemen dat het ding het al die tijd nog had gedaan.
We besloten dus een nieuwe modem/router te gaan kopen. In de lokale winkels was het aanbod zodanig dat we eindigden met een luxe draadloze modem/router van Linksys. Geen kattepis.
De tovenaar die ons aan de hand nam om alle instellingsproblemen voor ons op te lossen brak zoals gebruikelijk af met de mededeling dat we handmatig nog wat wijzigingen aan moesten brengen.
Welke en waar werd er helaas niet bij verteld.
Zo'n luxe apparaat heeft ook zijn voordelen weet ik van Cruijff. Er zijn zoveel mogelijke instellingen voor modulatie of Quality of Service dat je vanzelf bij de helpdesk uitkomt. De gangbare instellingen ken ik wel maar bij zoveel fijnmazigheid moet ik toch ook horen hoe het moet.
De KPN verontschuldigt zich met het argument dat ze toch niet van alle modems alle mogelijke instellingen bij kunnen houden. Ze ondersteunen alleen de KPN-modems.
Linksys wil zich wegtoveren met het argument dat ze toch niet van alle providers bij kunnen houden welke instellingen ze gebruiken voor hun diensten.
Slim toch.
Uiteindelijk krijg ik te horen dat voor KPN Tijd Surfen de instellingen die ik ken voldoende moeten zijn om het ding aan de praat te krijgen. Alle andere instellingen kan ik laten voor wat ze zijn. Desondanks wil het ding niet praten. Modulatiefouten, dslsynchronisatiefouten. Ook hier knippert het DSL-lampje keer op keer.
Op verzoek van de helpdesk gaan we alle modulatievormen dan toch maar testen. Zonder resultaat.
Maar dit nieuwe apparaat heeft zichzelf nog niet bewezen. We weten niet of het ding deugt.

Gelukkig had ik mijn reserverouter in mijn rugzak gestopt. Die heeft zich wel al bewezen.
Je zou al kunnen denken dat het geen apparaatfout meer is. Dus loop ik met de reserve naar beneden haal het dslkabeltje eruit. Stop mijn reservekabeltje in de reserverouter en ja hoor, bingo, een statisch groen dsl-lampje. Het moet dus wel de kabel zijn.
Maar waar dan? Er is niks bijzonders aan te zien. De plugjes voelen ook niet duidelijk brak.
De klant gaat naar de winkel om 15 meter telefoonkabel en wat kabelplugjes te kopen. De kabel heeft er al plugjes aanzitten en we kunnen dus meteen testen of het met zijn oude modem ook werkt. Hoera, dat werkt ook.
Hij is nu toch ook overtuigd dat het het kabeltje moet zijn. Maar kan zich geen voorstelling maken van hoe het dan gebeurd is. Ik voel nog eens aan het plugje boven en doe dat beneden ook. Die van beneden voelt toch iets anders aan. Ik besluit die plug te vervangen. Plug hem weer in de splitter en nu geeft de oude kabel ook geen storingen meer!
Probleem opgelost. Behalve dan dat de klant met een gloednieuwe luxe modem/router zit die hij wel terug mag geven maar waarvoor ze alleen waardebonnen willen geven.

Voor de zekerheid had ik 's avonds de nieuwe firmware voor de nieuwe router maar op mijn usbstokje gezet. En warempel, de linksyshelpdesker stelde ook nog voor om de firmware te vervangen. Terwijl hij toch ook wist dat we geen internet hadden. Of we dan niet even bij de buren ofzo de firmware konden downloaden...
Ik moest hartelijk lachen.

Ik had deze tekst de titel "Plugje" willen geven.

Weg werkers

Hier zit wat incubatietijd in. Niet boos maar verdrietig. Op weg, op de de fiets naar Zuidhorn voor een bizarre klus (waarover later meer) werd het me echt teveel.
Een paar weken geleden stonden er borden aan de rand van ons dorp dat er op een avond geen toegang was op de N983. Op de aangekondigde avond verschenen er stinkende rochelende monstrueuze machines en bijbehorend volk dat zichzelf wegwerkers noemt.
Het gegrom, de herrie en de lampen deed me denken aan de situatie in de Vondelstraat met de ontruiming van de kraakpanden. Helicopters strooiden toen strooibladen met een tekst in de trant van "de colonne eenmaal in beweging gezet is niet te stoppen". Zo'n tekst roept bij mij dan weer associaties op van bordjes achter de ramen waarop staat "Fietsen worden verwijderd". Ik denk dan altijd "ruiten worden ingeslagen".

Ze werken wat weg die combinaties. Dat doen ze vlot. Maar ze hebben een ander idee van wat een weg is dan ik. Als het dorp slapen moet vertrekken ze. Ik ging de hond uitlaten. Ze waren weg. De autohorden waren van de weg gehaald, vonden ze. Maar ik vond ze op mijn weg. Ik heb ze van mijn weg gehaald.
Er was een tijd dat ik me schaamde voor mijn gedachten over stratenmakers. Het moest wel zo zijn dat de stratenmakers zelf een auto hadden en niet meer liepen en fietsten. De Groningse stratenmakers maakten naam. Die konden zich nog geen auto veroorloven en wisten nog uit de praktijk hoe je een straat maakt. Die auto verdienden ze. Maar had ik zulke beroerde wegen verdiend?
Is een stratenmaker een wegwerker?
Ze werken allebei het strand weg.

Zuidhorn kondigde een 'tijdelijke korte wegomlegging' aan. Toen het zover kwam werd de nieuwe rotonde op mijn weg een puzzeltocht. Naast mij was alles in het werk gesteld om de automobilist zo min mogelijk te frustreren. Elke twee meter een pylon om hem/haar de weg te wijzen. Borden en pijlen.
Ik mocht slalommend om de knorrende beesten heen mijn weg zoeken. Oplettend dat ik niet een kieplading zand in mijn nek kreeg. Bijna wekelijks lees ik dat de provincie en de gemeente het goed met me voor hebben. Ze doen van alles om het fietsen aantrekkelijk te maken! Dat zijn geen loze woorden hoor. Ze menen het echt - denken ze.

Vandaag heeft heel Nederland vakantie. Dus zal het ook wel bouwvak zijn. Er waren geen wegwerkers bij de tijdelijke korte wegomlegging. De auto's hadden nog net op tijd hun gladde asfalt gekregen. Maar door een of andere buitengewone oorzaak waren ze net niet op tijd om ook nette aansluitingen voor het fietspad te maken.
Weg werkers.